მე

ჩემი ცხოვრება სიტყვებით... ხანდახან სურათებითაც :)

Showing posts with label მანქანა. Show all posts
Showing posts with label მანქანა. Show all posts

Sunday, June 12, 2011

ვოიაჟი ელიავას მიდამოებში

დილა დაიწყო 7-ზე გაღვიძებით. სულთმოფენობაა...
სახლიდან 10-ის ნახევარზე ადრე ვერ გავეტიეთ. ბუჩა სახლში დარჩა იმიტომ, რომ როგორც იქნა ონკანის გაკეთებას მოკიდა ხელი, თან მარტო ონკანის ამბავი არ იყო, ნიჟარა უნდა მოეხსნა კედელში ახალი ხვრელები გაეკეთებინა, ძველები დაეგმანა ისა, ესაა. ანუ გადავწყვიტე ხელი არ შემეშალა. ჯერ ტაძარში, მერე კალოტკებზე, მერე ბაზარში. დავაწყე გეგმები.
ტაძართან რომ მივედი, ქუჩაზე დავატრიალე, ვიგრძენი რაღაცას გადავუარე და რატომღაც ჩავთვალო რომ მუყაოს ყუთი იყო, რომელიც იქვე ედგა ბოსტნეულის გამყიდველს. უი, ბოდიში, ყუთი გაგიჭყლიტე-თქო, არა ყუთი არა, ბოთლს გადაუარეო, მითხრა. დავიკიდე. ტოჟე მნე ბოთლი.
წირვიდან 10 წუთით ადრე წამოვედი, მეთქი მალე მოვრჩები თქო, ნანუკას ფული მივეცი, სველი სალფეტკები და ბულკებისთვის, მარტობულკები მოიტანა, და მაგაზე ძალიან ვეჩხუბე, არადა ვუთხრაი პირველ რიგში სალფეტკები მოიტანე თქო. ხოდა ამ ყვირილი-კივილ-წივილით დავძარი გაბრაზებულმა მანქანა, მივეცი გაზი და მოვატრიალეე.... მანქანამ უცნაური მოძრაობები გააკეთა, იხტუნავა, დატრიალდა თავის ჭკუაზე და როგორც იქნა გაჩერდა, მადლობა ღმერთს რომ ქუჩა ცარიელი იყო ამ დროს. რომ გადავედი და ვნახე, ის ბოთლზეგადავლილი საბურავი იყო 0-ზე. ზაპასკა არ მაქვს, რომც მქონდეს, ვერ გამოვცვლი ეხლა. ბუჩას დავურეკეო, ნახალოვკაში გამოვიყვანო და საქმეს მოვწყვიტო არ მინდა. ნუ დააახლოებით 20 წუთის მერე, პრობლემა მოვაგვარე, მრევლში ახლობელ ბიჭს დავურეკე და ნასოსით გამიბერა ვულკანიზაციამდე. პირველ ვულკანიზაციაში მითხრეს მე დღეს საერთოდ არ უნდა ვმუშაობდე გენაცვალე, ქვემოთ ჩადიო, ჩავედი როგორც იქნა, მე არ მაქვს კამერაო იქნებ ქვემოთ ქონდეთო, არადა საბურავი მოხსნილია, ჩავედი ქვემოთ მე და ეკატერინე და ტიპმა ნახმარი საბურავი მაქვს 30 ლარში გაგატან, მაგრამ ვინ წაიღებსო, (200 მეტრზეა საუბარი), აი რომ მივხვდი რა კატეგორია იყო, დავიკიდე და ისევ დავბრუნდი ზემოთ. ამასობაში კამერა გაუჩითია იმ პირველ ვულკანიზატორს და მიკეთებდა უკვე. გაუთვალისწინებელი ხარჯი - 15 ლარი. დრო თითქმის უკვე 1 სთ.
ავედი კალოტკების შესაცვლელად (იგულისხმეთ სამუხრუჭე ხუნდები), იქვე მაღაზიის წინ ცვლიდნენ და შევაყენე. დაიწყეს დაშლა, აშკარად ვერ იყვნენ აზრზე და ჩამიტეხეს ”სუპორტის ბოლტი”, აქვეა ტოკარი (იგულისხმეთ ხარატი) და მაქსიმუმ 10 ლარად გაგიკეთებსო. მერე თქვეს უი, დღეს კვირაა, არ იქნება ტოკარიო. დღეს ფრთხილად იარე და ხვალ აუცილებლად მიიყვანე და გააკეთებინეო. ნუ, ჩავგორდი ცოტა ქვემოთ, ელიავასკენ, ბავშვები მანქანაში დავტოვე და წავედი ფეხით ხარატის მოსაძებნად. რომელიც აღმოჩნდა ვახუშტის ხიდთან, მომიყვანე მანქანა, შევხედოო. ნუ მივედი მანქანით, მოხსნეს, უი კი კაცო 5 წუთში გავაკეთებთო. მეთქი, იყოს. ბუჩასთან დარეკვას და საქმის მოცდენას აზრი არ აქვს, თუ 5 წუთში გააკეთებს თქო.
5 წუთის მერე ირკვევა რომ ვერ აკეთებენ - ”ისეთი მასალაა, ორი სვერლოდაგვიჯინა და სვარკასაც არ იღებსო. ”, იქვე ხადავიკები იყვნენ ახალგაზრდა ბიჭები და დაიკო აგლაძის ქუჩაზე გადით და იქ გაგიკეთებო, აქვთ იქ გასაცხელებელი აპარატიო.
ბავშვები ტაქსით გავუშვი სახლში, მანამდე ჩემ დას დავურეკე, სადმე ქალაქში ხომ არ ხარ, ბავშვებს მოგაწვდი თქო, არა, სახლში ვარ, ქმარმა ჩემი მანქანა წაიყვანა გასაკეთებლადო. ეეეჰ, კიდევ ერთხელ ამოვიოხრე რომ ასეთი ძ[ელი მანქანა მყავს და ტაქსი გავაჩერე. ესეც კიდევ გაუთვალისწინებელი - 5 ლარი. სადღაც 3 საათი ხდება უკვე.
გაზეთით ხელში და ”სუპორტის” რაღაც ნაწილით გავეშურე ელიავასკენ, აგლაძის ქუჩაზე ხარატის მოსაძებნად. ამასობაში ნანუკას დავურეკე და გასვენებაა და პოპულიდან ფეხით აიყვანა ეკატერინე ამ სიცხეში.... გაითვალისწინეთ რომ სახლიდან დილის ათის ნახევარზე ვარ გამოსული, არა ტუალეტი, არა საჭმელი, თან მინდა არ მინდა ვნერვიულობ რომ ასე ჭირს ამ ჩემი მანქანის კეთება. მუცელიც მეჭიმება პერიოდულად.
როგორც იქნა ვიპოვე ხარატი, ნახევარ საათში გავაკეთებო. ეს ნახევარი საათი თეკლასთან ავალ-თქო ვიფიქრე. ავედი, ცოტა აზრზე მოვედი და დავურეკე ხარატს - 5 წუთში მზად იქნებაო. სიმართლე გითხრათ, ვერ დავიჯერე, რომ რამე პრობლემა კიდევ არ შეიქმნებოდა. ჩემდა გასაკვირად მართლა გაუკეთებია. ამოვიჩარე ეს ნაწილი და ფეხით დავადექი ისევ ვახუშტის ხიდისკენ გზას, სადაც მანქანა მყავდა დატოვებული. ესეც გაუთვალისწინებელი +10 ლარი.
ამ დროს ბუჩა მირეკავს მოვრჩი უკვე კეთებას და მოვალ, სადაც ხარო, რა აზრი ქონდა? მთავარი იყო ხადავიკი დამხვედროდა ადგილზე. იეს, ადგილზე იყო! უცბად დააყენა ეს ნაწილიც, კალოტკებთან ერთად და ფული არ გამომართვა. ამასობაში ლამის 5 სთ. გახდა.
მოვდივარ და ჭრიალებს მარჯვენა საბურავი, ვიფიქრე რადგან ახალი კალოტკებია, მაგის ბრალია თქო. ბუჩა ჩამოვიყვანე, მეთქი გავიაროთ, ნახე რა პონტში ჭრიალებს თქო. მერე ბარემ ბოკოლას პილმენები ავიღოთ, მე საჭმლის გაკეთების თავი აღარ მაქვს თქო. მერე სახლისკენ გზაზე თუთა ვიყიდე, უამრავი და 6-ის ნახევარზე მოვედი საახლში.
ხოდა, აწი დავიფიცე კი არა, ძალიან ძალიან მტკიცედ გადავწყვიტე, რომ კვირა დღეს საქმეს არ გავაკეთებ, მით უმეტეს ასეთ დიდი დღესასწაულზე, როგორიც სულთმოფენობააა- რა ონკანი და კალოტკები აგვიტყდა მე და ჩემ ქმარს!
ეხლა ისე ვარ, გადაღლილობისგან რომ ვეღარც ვიძინებ.
»»  read more

Thursday, February 18, 2010

სრულყოფილება 458 Italia

სიზმარში ფერარის ოფისში ვიყავი....
შედეგად... დილით ჩამეძინა და გვიან გამეღვიძა.
მთელი დილაა შთაბეჭდილებების ქვეშ ვარ.

ბუჩა ფერარის ფანია. F1-შიც და არა მარტო.
მე, როგორც ყველაფერი სტანდარტული და ბანალურის მიმართ პროტესტის გრძნობით, გადავწყვიტე არ ვყოფილიყავი ფერარის ფანი, მაგრამ რა ვქნა... საკუთარ თავს ვერ ვუშვები ვერაფერს.

აი თვით ის, სრულყოფილება:
Ferrari 458 Italiaრას წერენ ამ მანქანაზე ჟურნალში:
"best supercar of the year".
"the most beautiful Ferrari in many years"
"458 is on top of the car world… and took innovation to a new level.”

რომ ვუყურებ რაღაცნაირი შეგრძნება მაქვს- მგონია ცოცხალი არსებაა და არა მანქანა.
»»  read more

Wednesday, May 20, 2009

”პრავა” - ჩასაბარებელი ბილეთები

ჩემ საიტზე შემოსვლის სტატისტიკას რომ ვუყურებდი, დღეში მინიმუმ ერთი მაინც შემოდიოდა საძიებო სისტემაში სიტყვა ”პრავის” ჩაწერით.
სულ პირველად გამიკვირდა, მაგრამ მერე ვნახე რომ აი ამ პოსტს მოყვებიან თურმე: მართვის მოწმობა (აქა პრავა) და აი ქუ (IQ) ტესტი
ხოდა გადავწყვიტე სპეციალურად მაგ ხალხისთვის გამერკვია, თუ არის ინტერნეტში სადმე საგამოცდო ბილეთები.
ასე სახელდახელოდ მხოლოდ ამის მოძიება შევძელი:
prava.top.ge (ეს ადრე მაქვს გავლილი მგონი საკმაოდ კარგია)
http://www.mycar.ge/page_40_89633.html საგამოცდო ბილეთებია
და
http://www.ms.mia.ge/DRIVERTEST/
ეს ოფიციალური საიტია.
კარგია თუ ინტერნეტ ექპსლორერით გახსნით, გიწერთ სწორად უპასუხეთ თუ არა იმ კონკრეტულ ბილეთს.

წარმატებები :)

p.s ხო... მე ეხლა ვაკეთებ ამ მეორე ტესტს და მიუხედავად იმისა რომ პრავა 1996 წელს მაქვს აღებული... თეორიაში თურმე საკმაოდ კარგი ვყოფილვარ, თუმცა უნდა ვაღიარო რომ პასუხებს პრაქტიკიდან გამომდინარე ვცემდი და არა ოდესღაც ნასწავლი მასალიდან :)

ლოოოლ... ხო.. ნასწავლი მასალიდან, მარტო ის მახსოვს რა არის კარბურატორი, მატორს რომ ცილინდრები აქვს, ”სვეჩები” რა არის და რა პრინციპით მუშაობს გადაცემათა კოლოფი :D
»»  read more

Wednesday, December 24, 2008

მართვის მოწმობა (აქა პრავა) და აი ქუ (IQ) ტესტი

ვისაც ბილეთები გაინტერესებთ: გადადით ამ პოსტზე
გვერდზე გადავდოთ ის მოსაზრება რომ ქალი საჭესთან იგივეა, რაც მაიმუნი ლიმონკით. არ ვეთანხმები კატეგორიულად და არა იმიტომ რომ ქალი ვარ. მე ყველაზე ნაკლებად მაქვს მაგ პრობლემა, იმიტომ რომ ჩემს გარშემო მყოფი ყველა კაცი, აბსოლუტურად ყველა, აღიარებს რომ ვატარებ კარგად, საკმაოდ კარგად და ა.შ. ზოგი ხმამაღლა აღიარებს ამას, ზოგი საქციელით გამოხატავს.
ანუ ეს ეტაპი გავიარეთ.
პრაქტიკულად ტარება ჩემმა ძველმა მეგობარმა მასწავლა: დავსხედიტ თუ არა მაქნანაში (ნივაზე), რამოდენიმე რჩევა მითხრა, სანამ დავქოქავდი:
1. თუ მანქანა ჩაგიქრა და უკნიდან პიპინი დაგიწყეს, დაიკიდე და წყნარად დაქოქე ისევ.
2. გინება ისწავლე
3. 360 გრადუსით აკონტროლე სიტუაცია.

მერე წამიყვანა ასათიანის ქუჩაზე, აი ასათიანის ქუჩა რომ ნუცუბიძეზე ადის (ვანექსისი ოფისთან დაახლოებით), აღმართზე დამაყენა და მითხრა, თეორიულად ხომ იცი ცეპლენია და გაზით გაჩერება, აი მასე გამიჩერე როცა გეტყვი და დაძვრისას მაქსიმუმ 5 სმ-ით დაგორების უფლებას გაძლევ, მეტს არაო.

სარკეები ავითვისე ჩემით, იმიტომ რომ სახლთან, სადაც მანქანას ვაყენებდი, აუცილებლად ”ზადნით” უნდა შევსულიყავი და მქონდა ძალიან პატარა მანძილი. შესაბამისად სარკეების ათვისების კოეფიციენტი 100 შეიძლება იყოს 100-დან :D

მთელი შაბათ-კვირა ვსწავლობდი ტარებას, დავდიოდი სოლოლაკის და მთაწმინდის უვიწროეს ქუჩებში. ანუ ”ბრაზილიური” თუ მექსიკური მეთოდით ვისწავლე ტარება.
როგორც ვხედავ, გაამართლა.

ამხელა ამბავი იმას მოვაყოლე, რომ დღეს დილით, ერთმა ტუტცმა ქალმა მომიშალა ნერვები.
ჭავჭავაძიდან არაყიშვილზე უნდა შემეხვია, უკვე მწვანე აპირებდა ჩაქრობას და შესაბამისად ვჩქარობდი. ამ დროს ლურჯმა აუდიმ რომელიც ჩემ წინ იდგა 2 მანქანით, დაიწყო მოხვევა, ოღონდ განა არაყიშვილზე შეხვევა, არა ჭავჭავაძეზე გადაწყვიტა ქალბატონმა დატრიალება. ტორმუზს დავაჭირე ფეხი თორემ გავაპობდი შუაზე, მაგრამ ოდნავ მოცურდა, ტაკო მოიქნია და ვხედავ რომ ტროტუარისკენ მივდივარ, ერთი აზრი მაქვს თავში, ოღონდ არ ამოვყირავდე- თქო...
გაჩერდა მანქანა როგორც იქნა. დავიწყე სიგნალის მიცემა, ანუ ჩემებურად გინება (იხ. რჩევა 2), ვაპიპინე ისტერიულად და გოგჩომ, ჩამოწია ფანჯარა და თვალებში ვერ იხედებიო, კიდევ აქეთ მკითხა... ძალიან შევიგინე... ამჯერად სიგნალთან ერთად ვერბალურადაც...
მერე ავუხვიე არაყიშვილზე, და ნერვიულობისგან ამტკივდა წელი, ვიტირე, მანქანიდან რომ გადმოვედი, რამოდენიმე გამვლელი მოვიდა და ყოჩაღ თქვენ, ძალიან იყოჩაღეთო.
ციტოში ვალერიანკა დამალევინეს, ანალიზი ავიღე და წამოვედი სამსახურში...
კიდევ კარგი ქამარი მეკეთა.
ჩვევაში მაქვს, მანქანას არ ვძრავ სანამ ქამარს არ შევიკრავ.

მართვის მოწმობასთან ერთად აუცილებელაი ინტელქტი შეუმოწმო ადამიანს, თორემ ზოგი ისეთ სისულელეებს აკეთებს, ნერვები მოგეშლება კი არა, ვეღარც გაბრაზდები...
ნუ ყველაზე მაგარი ჩემ პრაქტიკაში ის იყო რომ, რუსთაველზე, ყველაზე სწრაფ რიგში, მიდიოდა მანქანა 30 კმ/სთ-ით და უკან მივყვებოდით ჩვენ კოლონა, იგივე სიჩქარით. როგორც იქნა გავასწარი, შევხედე და ... გოგჩო იდგა და სმს-ს კრეფდა მობილურში. გზა გავაგრძელე მაგრამ ისენი შემეცოდნენ, იმის უკან ვინც იდგა კოლონაში.

P.S. ძალიან მონოლოგიური რომ არ ვიყო, ვინ როგორ ისწავლეთ ტარება? :)
»»  read more

Friday, December 19, 2008

სათაურებს აღარ დავწერ

აბა რა დავარქვა არ ვიცი...
მოკლედ ჩემი ბოლო პოსტი, რომ იყო რომ პირველი დღეა უმანქანოდ თქო, პირველი და უკანასკნელი აღმოჩნდა, ჯერ კიდევ მანქანით დავდივარ...
რეაქციებზე ვხალისობ ხოლმე, ნივიდან რომ გადმოვდივარ და მუცლით მხედავენ, ვხალისობ ძალიან...
გუსინწინ თათიასთან ვიყავი, წადი ეხლა, და ბაიათი მოდიო :)
უკვე შეგიძლია იმშობიაროო...
ჯერ 2-3 კვირა წინ მაქვს გეგმით, მაგრამ მალე მინდა რომ გაჩნდეს. უკვე 3100-ია წონაში, 2-3 კვირაში კი გახდება 4 კილოიანი გოჭი, ხოდა მერე მაგას გაჩენა არ უნდა?
თოვლი როა, მაგაზე არაფერს ვიძახი, იმიტომ რომ ისედაც ბევრი დაიწერა საბლოგეთში და არა მარტო...
უი, რაც მთავარია:
დღეს ჩემი მრავალკარიანი და უფანჯრო სახლი, ფანჯრიანი გახდება. ანუ ერთ-ერთ კარს ვაშენებთ ნახევრად და ზემოდან ვადებთ ფანჯარას. ამ ყველაფრის გამომწვევი მიზეზი ისაა, რომ გაზის მილები გაიყვანეს და ორშაბათიდან ტესტირებას იწყებენ, ხოდა თუ რამე ”პრიბორი” არ იქნა, რომ შევუერთოთ, არ გავუშვებთ თქვენთანო. ხოდა ხელფასს რომ გადავირიცხავ, ალბათ 23-ში, წავალთ, ვიყიდით, ლონგვის გამათბობელს და გავთბებით :) თორემ გუშინ ისე ციოდა ჩვენთან სახლში, პირიდან ორთქლს ვუშვებდით.
თან მეტლახის იატაკი მთელ შემოსასვლელ-სასტუმრო-სამზარეულოში. მოკლედ სრული ანტარქტიდა გვაქვს... :)
წავედი...
ჯერ ისე მყარადა და ზემოთ ზის ეს ქალბატონი, ალბათ 2 კვირა მინიმუმ აქ იჯდება ისევ.
გუშინ ინტერნეტი დავტესტეთ სახლში, ახალი კომპანიაა http://www.maximali.ge/.უკაბელო ინტერნეტია, მაგრამ ჩვენ სახლში, არ დაიჭირა :( არადა რომ ვიმშობიარებ, როგორ ვიყო ინტერნეტის გარეშე სახლში? :(
»»  read more

Wednesday, December 10, 2008

უცნაურად ვარ

დილით გვიან გამეღვიძა, მერე ნანუკას გადავუწექი და გვიან ავდექით ორივე, ხოდა სკოლაში წასვლამდე ფართხაფურთხით გავაკეთე გერკულესი ჩემთვის წყლიანი, ნანუკასთვის რძიანი... მერე ფეხით წავედით გაჩერებამდე, სადაც ტაქსები დგანან. ფეხით რომ მოვდიოდი, გერმანია გამახსენდა რატომღაც. იქაც დილაობით ასეთი ტემპერატურა იყო და სამსახურამდე ფეხით მივდიოდი 5 წუთის გზა იყო, იგივე კურტკა მეცვა, ტემპიც იგივე იყო... ვინანე, რატომ მალე არ გამოვედით და სკოლამდე ასე ფეხით ვივლიდით თქო.
ტაქსმა 4 ლარიო, მიუხედავად იმისა, რომ ვაჭრობა არ მიყვარს, 3 ლარი მეთქი ვუთხარი. წარმოდგენისთვის - საუბარია ვერის სასაფლაოდან ატენის კუთხემდე ჩასვლა. პრობკები იქნებაო, მეთქი, დამიჯერე და იმ გზით წავიდეთ რომელსაც გეტყვი და არ იქნება მეთქი...
ნანუკა მივაცილე სკოლაში და მერე ავტობუსის გაჩერებისკენ გავემართე მე-5 კორპუსთან, ეგრევე მოვიდა ავტობუსი, მგონი 102 ნომერი. თავისუფლებაზე მივდივარო, მითხრა მძღოლმა და დავჯექი.
საერთოდ ბავშვობიდან მიყვარს საზოგადოებრივი ტრანსპორტი, ტროლეიბუსი ჩემი საყვარელი ტრანსპორტი იყო მთელი ბავშვობა და ახალგაზრდობა. ეხლა კიდევ ეგზოტიკასავითაა, თუ მომიწი ავტობუსში ჩაჯდომა, ხოდა ფანტასტიურად ვიგრძენი თავი. (დილით ფეხით გამოსვლა, მერე ნანუკასთან ჭორაობა გზაში, მერე ავტობუსი... მოკლედ ბედნიერი დილა გამითენდა)
დილით ლოცვა ვერ მოვასწარი, იმიტომ რომ გვიან ავდექი...
ხოდა, ვიჯექი და ჩემთვის ვლოცულობდი.
მერე პირველ სკოლასთან ჩამოვედი გაჩერებაზე, მზესუმზირა ვიყიდე მიწისქვეშიდან რომ გამოვდიოდი, გამყიდველმა მითხრა ბიჭის მუცელი გაქვსო, მეთქი გოგოს მეუბნებიან თქო.
ქაშუეთში შევედი, ჯერ პირველ სართულზე, აღდგომის ხატს ვემთხვიე ანალოღიაზე და რომ გამოვდიოდი, ისევ მივბრუნდი, იქვე წმინდა ნინოს ხატი დავინახე, ვიგრძენი რომ მაგ ხატის გულისთვის შევედი და დავბრუნდი, ვემთხვიე, შემეწიე თქო, ვთხოვე...
მერე ზემოთ ავედი, ზუსტად იმ მომენტში სახარება დაიწყო, სახარებასაც მოვუსმინე და გამოვედი.
სამებაშიც მინდოდა შესვლა, მაგრამ სამსახურის კარებთან ახალი თანამშრომელი იდგა, რომელსაც ჯერ არ აქვს არც სადარბაზოს, არც ზედა კარებების გასაღები და პირდაპირ ოფისში ამოვედი.
ეხლა ვჭამ მზესუმზირას, ვათვალიერებ ფორუმს, ვწერ აქ პოსტს, მოკლედ ყველაფერს ვაკეთებ მუშაობის გარდა... შემეტყო რომ ტომი წვაიდა დღეს დილით, ლოლ.
ეხლა მზესუმზირას მოვრჩები, ყავას დავლევ და მერე ვიმუშავებ...
ლოლ, მზესუმზირაზე სულ ის მახსენდება, ბავშვობაში ვიღაცისგან მოვისმინე, მზესუმზირა ქალივითაა, სანამ არ გაათავებ არ შეეშვებიო, ხოდა ეს გავიმეორე სახლში საყოველთაო მზესუმზირის ჭამის დროს... მახსოვს დედაჩემის რეაქცია არადა რა იცოდნენ რომ ”გათავებაში” დაღლა ვიგულისხმე, მაშინ სად ვიცოდი მასეთები
P.S ფაქტიურად პირველი დღეა უმანქანოდ... სანამ არ გავაჩენ, მგონი აღარ დავჯდები
»»  read more

Monday, November 17, 2008

პოზიტივი

უკვე მიყვარს ეს პაწაწუნა :)
აი რომ მოძრაობს და ვგრძნობ ეხლა ხელი იყო, ფეხი, ტაკო თუ თავი, ძალიან ძალიან მაგარი შეგრძნებაა.
ნანუკაზეც ესე ვიყავი, ვიჯექი და მუცელს ვეფერებოდი, ერთი სული მაქვს როდის გაჩნდები თქო, ხოდა იმიტომაც გაჩნდა 8 თვიანი :) ანუ დაახლეობით იმხელა, 2-3 კვირაში რომ ვიქნები....
მალე გადის დრო :)
ეს უფრო ღონიერი ჩანს, ნანუკა უფრო ცელქი იყო. სულ მოძრაობდა. ამობზეკდა თავსაც და ტაკოსაც, მიკვირდა რას აკეთებდა, სამაგიეროდ რომ გაჩნდა მერე მივხვდი... დღემდე შემორჩა - გაზმორებისას თავსაც და ტაკოსაც უკან გაბზიკავს ხოლმე.
ასლოკინებს ეს ხშირად. ღორმუცელაა. ეტყობა ბევრ სითხეს ყლაპავს და მერე სლოკინი უტყდება. რითმულად იწყებს მუცელი ხტუნაობას.
ამ ხელფასზე უნდა ვუყიდო უკვე რაღაცეები... ჩემი და მეუბნება, ყველაფერი გვაქვსო, მაგრამ პუდრა, შამპუნი და ეგეთი რაღაცეები მაინც ხომ არის საყიდელი?
ბუჩამ თქვა კიდევ 2 კვირა და მერე მანქანაზე უკაცრავად და აღარ დაჯდებიო.
ისე, ჩემი ნება რომ იყოს, უკვე აღარ ვიჯდებოდი, იმდენი იდიოტი დადის, ზოგი სად გამოხტება, ზოგი სად. თან ამ პედლებზე ჭერა და საჭის ტრიალი, თან ნივის, ცოტა დამღლელია. მოკლედ, ამ თვის ბოლოდან ჩამოვალ მანქანიდან, მართალია ვერ წარმომიდგენია, როგორ უნდა ვიცხოვრო ამ დამატების გარეშე, მაგრამ ალბათ ტაქსით ვივლი...
მუცელი მტკივა ბოლო დღეებია, ოთხშაბათშ ექოზე მივდივარ შარიქაძესთან, ხუთშაბათს - გაგუასთან, ვნახოთ რას მეტყვის ან ერთი ან მეორე.
:)
»»  read more
Related Posts with Thumbnails