თაგვი

ხომ არის დღეები ცხოვრებაში, რომელიც არ უნდა დაგავიწყდეს და ვერ დაგავიწყდება. ზოგი იმიტომ რომ მაგრად გაგიხარდა, ზოგი პირიქით, მაგრად გეტკინა, ზოგიც შეგეშინდა. მნიშვნელობა არ აქვს რა ხდებოდა იმ მომენტში, დროის გასვლის მერე უმეტესობა აუცილებლად პოზიტიურად გაგახსენდება.
ყოველ ჯერზე, როცა ამ ამბავს ვყვები, სიცილს ვერ ვიკავებ, მართალია, ამბავი ძველია, მაგრამ ძალიან დამწყდება გული რომ სადმე არ დარჩეს:
მაშ ასე, ზაფხულის საღამოა, სადღაც 11 საათი, ნანუკა უყურებს ტელევიზორს და უცბად ამბობს რომ თაგვმა გაირბინა, რა თქმა უნდა მაგარი ვეკაიფეთ მე და ბუჩა, როგორ შეიძლება მეხუთე სართულზე, ახალაშენებულ სახლში მოხვედრილიყო თაგვი, მაშინ, როცა კალიების შიშით ყველგან ბადეები გვაქვს აკრული. 15 წუთის მერე, ტახტზე ვიჯექი და ზუსტად ფეხებთან გამირბინა თაგვმა და გაიქცა შემოსასვლელისკენ, თუმცა იქ არ გასულა, პიანინოს ქვეშ შეძვრა. მე სასწრაფოდ წამოვხტი, საძინებლების კარები დავკეტე და შემოსასვლელის "კამოდებით" გადავხერგე საძინებლებისკენ მიმავალი გზა.
ბუჩა მიხდვა რომ მისი გეგმები, მალე დაეძინა, გადაიდო და დაიწყო ბრძოლა თაგვის სახლიდან გასაგდებად.
თაგვმა ამასობაში უფრო უსაფრთხოდ მიიჩნია პიანინოს ქვეშ კი არა, პიანინოში დამალულიყო. ჯოხების, ხმაურების და ბრახუნის მიუხედავად, არ აპირებდა იქიდან გამოძვრომას. რაღა დაგვრჩენოდა, დავიწყეთ პიანინოს დაშლა. მე პირადად პიანინოს დაშლა, მხოლოდ იმ ფიცრების მოხსნა მეგონა რომელიც აქვს აფარებული. ნურას უკაცრავად, მხოლოდ ფიცრების მოხსნამ აანაირი შედეგი არ გამოიღო და ბუჩამ დაიწყო კლავიშების ამოყრა. მე თვალები დამრცა ფართოდ, არც კი ვიცოდი ასე მარტივ მამრავლებლად თუ იშლებოდა ეს პიანინო. კლავიშების ბუდიდან თაგვა წარმატებით გადაინაცვლა დეკასთან, მგონი არ მეშლება სიტყვა. და თან ისე მოხერხებულად დარბის სიმებზე, რომ აღვფრთოვანდით კიდეც.
ბუჩამ გადაწყვიტა თავის კატანა მოეტანა (სამურაის ხმალი), წვრილია და თუ რამეა, მოკლავდა ეგრევე. ყიჟინებით, ბრახუნებით და ა.შ. ვეცადეთ თაგვი თვალსაწიერში მოგვექია რომ მერე ბუჩა დასცემოდა თავზე... ასე მხიარულად გავატარეთ დრო ღამის 2-ის ნახევრამდე. თაგვი პიანინოში - ჩვენ დაქანცულები ტახტზე. ბოლოს თაგვმა, გადაწყვიტა თავი დაენებებინა ჩვენთვის და გამოძვრა და აივნისკენ წავიდა. აივნისკენ გზაში კი ფარდა შემოხვდა და იმაზე აძვრა. ბუჩამ ფერთხა ფარდა, იქიდან, აქედან, ვერ ვნახეთ და დავასკვენით რომ უკვე აივანზე იყო. 10 წუთში თაგვი ფარდიდან ჩამოდის და ხალიჩის ქვეში შერბის. აი ეს იყო გამოუსწორებელი შეცდომა. ხალიჩის ქვეშიდან ვეღარ გაგვექცეოდა და წარმატებით მოვუღეთ ბოლო.

დიდი ბოდიშს ვუხდი ცხოველთა დაცვის საზოგადოებას, თუ აღშფოთდა ბებერი თაგვის მოკვლის ამბავით, მაგრამ მე 3 ბავშვით თაგვთან ერთად ვერ ვიცხოვრებდი.
რაც მთავარია, მე და ბუჩამ დავასკვენით, რომ ფილმი თაგვზე ნადირობა სულაც არ არის კომედიური ჟანრის, არამედ დოკუმენტალური დრამაა.

პ.ს. საიდან მოხვდა თაგვი მეხუთე სართულზე არავინ ვიცით, სამაგიეროდ რატომ მოხვდა, გავარკვიეთ - კაკალი მქონდა შენახული აივანზე ღიად.

»»  read more

რატომ მევასება შალვა რამიშვილი, ქეთი დევდარიანი და გიორგი ლიფონავა

აქედან რეალში მხოლოდ შალვას ვიცნობ. ადრე "7 დღეში" მოდიოდნენ ხოლმე მაგი და ბოკერია, მაშინ რეზონანსში მუშაობდნენ. მე გიგა უფრო მომწონდა გარეგნულად, 16 წლის ღლაპი ვიყავი და შალვა ნაკლებად მახსოვს, მაგრამ მახსოვს რომ ყოველთვის უხერხულ მდგომარეობაში მაგდებდა ხოლმე. რაღაცას იტყოდა ან დააკომენტარებდა და ეგრევე ვვარდებოდი. მაგრამ ვერ ვაპროტესტებდი ვერასდროს, იმიტომ რომ თითქოს ტყუილს არ ამბობდა არაფერს. ასე იყო თუ ისე, ვერიდებოდი. არ მქონდა იმის გამბედაობა თუ რესურსი რომ პასუხი გამეცა ხოლმე.

ქეთის ფორუმიდან ვიცნობ, ხშირად დაუკომენტებია ჩემ სტანდარტული შეხედულებებზე. შალვასგან განსხვავებით ცინიზმი ნაკლებად ან თითქმის არ ქონდა ან შეიძლება, ქალური სოლიდარობის გამო ჩემს მიმართ არ ამჟღავნებდა.

ლიფონავა ჩემთვის ძირითადად "ჭამა და სექსის" რეჟისორია.

ამ სამივეს ერთი რაღაც აერთიანებს - არსებული სტერეოტიპების გამასხარავება, მახინჯი რეალობაზე აქცენტის გაკეთება, ხალხში არსებული "ასე ხდებდა" და "ასე უნდა იყოს" დაცინვა. ანუ ამ რეალობიდან გამოსვლა და სხვისთვის ამის დანახების მცდელობა.

ამ ბოლო დროს დავასკვენი, რომ კონსერვატორი ვარ, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიყვარს წესები, არ ვიცავ ინსტრუქციებს და მიყვარს გაუკვალავ გზაზე სიარული. ან შეიძლება ასაკის ბრალიცაა, თუმცა იგივე ზემოთ აღნიშნული ადამიანები ჩემხელა და ჩემზე დიდები არიან. მომწონს შალვაც და ქეთიც. სასიცოცხლოდ აუცილებელია მაგათი არსებობა, რომ არ ჩავმყაყდეთ და თვალები გამოვიწმინდოთ.

ორივე მყავს ფეისბუქზე მეგობრებში. მეტ ნაკლებად თვალს ვადევნებ რას აკომენტირებენ, რას იწონებენ, რა არ მოსწონთ და კიდევ უფრო მომწონს საღი და ჯანსაღი დამოკიდებულება. არ მიყვარს პოლარიზება. რაც უფრო ახლოს ხარ ბალანსთან მით უფრო დიდი შანსი გაქვს რეალობა დაინახო ისეთი, როგორიც არის. განსაკუთრებით ქეთის კარგად გამოდის ეს.

ქეთი "ჩემი ცოლის დაქალების" სცენარისტია. ის, რომ სერიალი ბანალური არაა და ძალიან რეიტინგულია, ჩემზე უკეთ იცით. მახალისებს ძალიან ისეთი ნიუანსები, მაგალითად როგორიც ბოლოს წინა სერიაში დანის ხელში არ აღება ძალიან გამოსული და "პრადვინუტი" თინას მიერ, როცა ნინას ეუბნება მაგიდაზე დადეო (ჩხუბი იცის მგონი). (უი, თინა კი არა, კატო ყოფილა :D )

"ჭამა და სექსის" ერთერთი სცენარისტიც მგონი ქეთია, მიუხედავად მყვირალა სათაურისა, აქცენტები ძალიან მომწონს. ძალიან! ისეთ სიმახინჯეებს მანახებს რაც ალბათ ჩემშიც და ყველაში ზის გარკვეული დოზებით.

პოსტი უფრო ქეთიზე გამოვიდა, ვიდრე შალვაზე და ლიფონავაზე, მაგრამ ძალიან ვაფასებ ადამიანებს, რომლებიც ფანჯრის მიღმა ჰორიზონტსაც ხედავენ და ფანჯარაზე არსებულ ლაქებსაც.

»»  read more

IQ test

რაც არ უნდა ვიხტუნავო 83%-ს ვიღებ სტაბილურად, ანუ ეს მაფიქრებინებს რომ ტესტი ასე თუ ისე "სწორია" და რაც არ უნდა გავიხე, გენიოსი არ ვარ თურმე.

ამას წინათ რაღაც გასაუბრებზეც გავაკეთე ტესტი, 48 შეკითხვა იყო და იქაც 83% მქონდა სწორი.

ხო, არსებობს ასეთი ორგანიზაცია "მენსა" http://www.mensa.org/ აქ გაერთიანებულები არიან ადამიანები რომელთან ინტელექტიც აღემატება 150-ს. ანუ ადამიანური საზომებით რომ არ იზომება. :) შეგიძლიათ გაერთოთ საიტზე ვორქაუთ ტესტით, მაგრამ მაინცდამაინც ნუ აღფრთოვანდებით თუ ტესტის ყველა პუნქტს სწორად გაეცით პასუხი (როგორც მე), ეს არ ნიშნავს იმას, რომ თქვენი ინტელექტი ჭერს წვდება, ეს უბრალოდ დადებულია მაგალითი ტესტში რა სახის ამოცანები შეიძლება იყოს.

დავდებ რამდენიმე IQ ტესტის ლინკებს.
1. http://www.nerdtests.com/mq/take.php?scored=1&id=13546
2. ეს ტესტი უფრო დიდია მგონი და უფრო მომწონს http://iqtest.dk/main.swf
3. მენზას სავარჯიშო ტესტი: http://www.mensa.org/workout.php

4. აი აქ უფრო მეტი ხალისებია: http://mensa-test.com/

ჩაუჯექით და არკვიეთ თქვენი IQ დონეები :) თუ რომელიმე გადაცდით 140%-ს ძალიან გთხოვთ, გამაგებინეთ, დიდი სიამოვნებით გავიცნობ გენიოსებს.

»»  read more

ჰა ეს?

სასომხეთში ვიყავი :)

სახმელეთო საზღვარზე პირველად მომიწია გადასვლა და ფრიად აღვფრთივანდი მანქანაში შემოჭყეტილმა კამერამ და სურათის ასე გადაღებამ. კომფორტულად გაგვატარეს ჩვენი მხრიდან (სადახლოში), იმათ მხარეს, რიგშიც კი მოგვიწია დგომა, მე მუცელი გამოვბზიკე, იქნებ გამატარონ თქო, არ ვიცი ამან გაჭრა თუ დაემთხვა, სხვა ადგილას მიმითითეს იქ მიდიო. ხოდა ასე გავძვერი სასომხეთში.

იქვე ყავა ვიყიდეთ მე და მანანამ 5 ლარად მთელი 5 ჭიქა მოგვივიდა და მგონი ხურდაც დაგვრჩა. მე ასევე 5 ლარად სომხური ბილაინის ბარათიც ვიყიდე და დეპოზიტიც შევავსე. რამდენი, ვერ გავიგე, მაგრამ 5 ლარი დაახლოებით 1000 დრაჰმა გამოვიდა. ეს იყო ჩემი ფინანსური შეხება დრაჰმებთან, მეტი მე სომხურ ფულთან საქმე არ მქონია.

ისე, მგზავრობის ძალიან მეშინია, ყოველი მგზავრობის წინ, მორალურად სიკვდილისთვის ვემზადები, თუმცა თვითონ მგზავრობის პროცესი ძალიან მიყვარს. წინასამოგზაურო პერიოდი არ მიყვარს, თორემ საკმარისია ტრანსპორტში ჩავჯდე (განსაკუთრებით თვითმფრინავში) რომ ვეშვები და მაქსიმალურ სიამოვნებას ვიღებ მგზავრობით. :) ხოდა ამ ჩემ წინასამგზავრო ნერვიულობას ის დაერთო, რომ პირველად ვტოვებდი ეკატერინეს მარტო, უჩემოდ. ძალიან გამიძნელდა. ჯერ კიდევ ”ერთად” ვართ თითქოს ფიზიკურად (5 წლამდე გრძელდება ეს ფიზიკური კავშირი დედას და შვილს შორის).

რაც შეეხება ტრენინგს, მე და მანანა ვიყავით. CBI ატარებდა და შეეხებოდა ვებ პრომოუშენს. ძალიან საინტერესო იყო. სიტუაციის შეცვლა მომიხდა, თორემ წკიპზე ვიყავი :) არ ვფიქრობდი ჭურჭელს ვინ გარეცხავს, საჭმელს რას გავაკეთებ, სახლი დასალაგებელია თუ არა.

უფრო მომენატრა ბუჩაც, ბავშვებიც.

ამაათზეც კარგად იმოქმედა ჩემმა არყოფნამ.

ერთი დღით ადრე ჩამოვედი. მეორე დილასვე, ბუჩამ თვითონ შემომთავაზა, ბავშვს მე წავიყვან ბაღშიო. ეტყობა მარტო რომ იყო და ნახა დილით რამდენი რამეა მოსასწრები და გასაკეთებლი, მიხვდა რომ ცოტა ვიტვირთები. :)

მოკლედ, კარგად ვარ.

აი ამ სასტუმროში ვიყავი. ისე, ტრეინინგი ძალიან დატვირთული იყო ინფორმაციული და გასტრონომიული თვალსაზრისით :D

»»  read more

Queen - The miracle

დაახლოებით 16 წლის რომ ვიყავი, შეყვარებული მყავდა, (აი ამ პოსტში მიწერია) რომელიც Queen -ის ფანი იყო. მაგის ძმაკაცმა ჩამოუტანა ამერიკიდან ორიგინალი ალბომი (კასეტაზე) და მაშინ განსაკუთრებით მომეწონა რამოდენიმე კომპოზიცია. აი ეს კიდევ ჩემი ერთერთი საყვარელი სიმღერაა. დილით ბუჩა წავიყვანე სამსახურში თავისივე მანქანით და Queen -ის ნ აკრები გაუკეთებია, იმას ვუსმენდით. ეს სიმღერა რომ დაიწყო, მომენტალურად კარგ ხასიათზე დავდექი. ვმღეროდი მთელი გზა, ხოდა ეხლაც ვაგრძელებ ;)

The Miracle

Words and music by Queen

Every drop of rain that falls
In Sahara desert says it all - it's a miracle
All God's creations great and small
The Golden Gate and the Taj Mahal - that's a miracle
Test tube babies being born
Mothers, fathers dead and gone - it's a miracle

We're having a miracle on earth
Mother nature does it all for us
The wonders of this world go on
The hanging gardens of Babylon
Captain Cook and Cain and Abel
Jimi Hendrix to the tower of Babel
It's a miracle, it's a miracle, it's a miracle, it's a miracle

The one thing we're all waiting for
Is peace on earth - an end to war
It's a miracle we need - the miracle
The miracle we're all waiting for today

If every leaf on every tree could tell a story
That would be a miracle
If every child on every street had clothes to wear and food to eat
That's a miracle
If all God's people could be free, to live in perfect harmony
It's a miracle

We're having a miracle on earth
Mother nature does it all for us
(The wonders of this world go on)

Open hearts and surgery, Sunday mornings with a cup of tea
Super powers always fighting, but Mona Lisa just keeps on smiling
It's a miracle, it's a miracle, it's a miracle

(The wonders of this world go on)
Well it's a miracle, it's a miracle, it's a miracle, it's a miracle
The one thing (the one thing) we're all waiting for
Is peace on earth (peace on earth) and an end to war (end to war)
It's a miracle we need, the miracle, the miracle
Peace on earth and end to war today

That time will come, one day you'll see, when we can all be friends
That time will come, one day you'll see, when we can all be friends
That time will come, one day you'll see, when we can all be friends
That time will come, one day you'll see, when we can all be friends

»»  read more

ფსიქოლოგიური ტესტი, მომეწონა :)

აი აქ
ეს კი ჩემი შედეგები:
თქვენი ცოდნა პროფესიულ სფეროში საკმაოდ ძირფესვიანია, თანაც განუწყვეტლივ ცდილობთ ამ ცოდნის გამდიდრებას.
თქვენი აზროვნების ტიპი არის შერეული. მსგავსად მოაზროვნე ადამიანები პრობლემებთან მიმართებაში ან ინტუიციას იყენებენ, ან ლოგიკურ მიდგომას ამჯობინებენ. სტრეტეგიას სიტუაციიდან გამომდინარე ირჩევთ. კრეატიული აზროვნება თქვენთვის უცხო არ არის და ხშირადაც მიმართავთ. ძალიან არ გსიამოვნებთ საკუთარი შეცდომების აღიარება.
მეგობრობაში განსაკუთრებულად მომთხოვნი არ ხართ. მეგობარი უბრალო უნდა იყოს ურთიერთობაში და ეს ურთიერთობა დამძაბველ რიტუალად არ უნდა იქცეს.
გარშემომყოფთა მიმართ ინტერესს ამჟღავნებთ, მაგრამ არ გსურთ, რომ მეგობრული და ამხნაგური დამოკიდებულებები ტვირთად დაგაწვეთ. ცდილობთ, რომ სულში არავის ჩაუძვრეთ და არც საკუთარი ფსიქოლოგიური კომფორტის ხელყოფის საშუალებას აძლევთ ვინმეს.
როცა რთული და პრობლემური სიტუაციის წინაშე აღმოჩნდებით, მარტო არ ღებულობთ გადაწყვეტილებას, ყველაფერს კარგად მოიფიქრებთ და მერე მოქმედებთ.
სიყვარულში: თქვენი იპოვეთ თქვენი მეორე ნახევარი და ტკბებით ამ ურთიერთობით.

როგორ იქცევით, როცა პრობლემა გაქვთ: მიჩვეული ხართ პრობლემებით ნიველირებას და გულის დამშვიდებას, რომ ყველაფერი კარგადაა.
თქვენი ჩათრევა რაიმე ცუდ საქმეში ძნელია. ყოველთვის იცავთ დისტანციას. მოვლენების კურსში კი ხართ, მაგრამ უფრო შორს არასოდეს მიდიხართ.
თქვენ საკმაოდ გულმოწყალე ადამიანი ხართ და ყოველთვის მზად ხართ ყველას დასახმარებლად.
თქვენი ცხოვრება სასურველი მიმართულებით და სასურველი ტემპით მიდის... ცოტ–ცოტა ცხოვრებისეული პრობლემები კი გაქვთ, მაგრამ არის ვინმე, ვისაც რანაირი პრბლემა არ აქვს? თქვენ კმაყოფილი ხართ თქვენი ცხოვრებით.
წარსულში სერიოზული პრობლემები გქონდათ. ცდილობთ დაივიწყოთ ეს პრობლემები და არასოდეს გაიხსენოთ. სასურველი იქნებოდა, ფსიქოლოგისათის მიგემართათ.
ამ წუთში თქვენ ორიენტირებული ხართ მხოლოდ არსებულ ვითარებაზე და მასში არსებული პრობლემების გადაჭრაზე. არსებობს გარკვეული რამ, რაც არ მოგწონთ და ცდილობთ, რომ მოაგვაროთ ეს საკითხი.
ნათესავებთან მეგობრული დამოკიდებულება გაქვთ, მაგრამ ვერ იტანთ როცა ისინი სულში გიძვრებიან და არც თქვენ აკეთებთ ამას. შესაძლებელია ნათესავებისაგან მოშორებით ცხოვრობდეთ, რაც მოგწონთ და თქვენთვის ეს კომფორტულია.
ცდილობთ, არ იოცნებოთ. ცხოვრობთ იმ მოსაზრებით, რომ ოცნებები არასოდეს ხდება. ცხოვრობთ იმითი რაც არის და რაც რეალურია.

»»  read more

სხვისი კოვზები – რას და რითი ჭამს ბიჭოლა?

ბიჭოლაზე, როგორც დიზაინერზე ვერაფერს ვიტყვი, მარტივი მიზეზის გამო – არ მაინტერესებს.
ერთი ისაა, რომ ყურადღებას"ნოვაციებით" იპყრობდა.
მახსოვს რამოდენიმე წლის წინ, რომელიღაც სატელევიზიო შოუში იყო მოწვეული და წარმოადგინა უნისექს და თან ძალიან უცნაური ტანსაცმელი.
ხმაურს ყოველთვის მოყვება პოპულარულობა და ბიჭოლაც გახდა პოპულარული.
მერე ბალიშები, რომლებსაც ბევრი აკრიტიკებს, მაგრამ რატომრაც "მაღალ მოდად" მიიჩნევენ, მე – პას, მოდაშიც ვერ ვერკვევი და საერთოდ, უბალიშოდ ძილის მომხრე ვარ.
ეხლა კი კოვზები წარმოადგინა, რომელიც სულ არ არის მისი იდეა.
"კოვზები" თავის საკურსო ნამუშევრად წარმოადგინა მისმა ჯგუფელმა, სალომე ვაშაკიძემ. პირველად მაგან გამოიყენა ეს იდეა. რა თქმა უნდა კოვზები განსხვავდება ფორმით და დანიშნულებით, მაგალითად ჩაის კოვზით, ვერ შეჭამ წვნიანს (ნორმალურად, თორემ ისე, ზღვაც კი დაილევა კოვზით), მაგრამ ამტკიცო, რომ კოვზით ჭამის იდეა შენია, რაღაც უცნაურად ჟღერს, რბილად რომ ვთქვა. ბიჭლას კოვზებიც განხსვავდება სალომეს კოვზებისგან, მაგრამ ეს იდეა პირველად სალომეს მოუვიდა თავში, ამით კი ბიჭოლამ იხეირა კიდევ ერთხელ.

მოკლედ, ბევრს არ გავაგრძელებ. სალომეს კოვზიანი ნამუშევრები :)

»»  read more

just for fun :)

Заявление Полового Члена

Заявление:
Я - Половой Член, прошу увеличить мне заработную плату, так как я:
1. Выполняю физическую работу;
2. Работаю на большой глубине;
3. Работаю головой;
4. Работаю по выходным и праздникам;
5. Работаю в условиях повышенной влажности;
6. Мне не оплачивается работа в ночные часы;
7. Работать приходится в тёмном помещении без вентиляции;
8. Работаю при высоких температурах;
9. Подвергаюсь риску инфекционных болезней.

Ответ администрации:
Ваше заявление было рассмотрено. Администрация отказывает в
удовлетворении Вашей просьбы на основании нижеизложенного:
1. Вы не работаете 8 часов подряд;
2. Спите на рабочем месте после кратковременной трудовой активности;
3. Не всегда отвечаете требованиям руководства;
4. Не находитесь постоянно на своем рабочем месте, всё время ходите по разным отделам;
5. Слишком много времени тратите на отдых;
6. Чтобы включиться в работу - нуждаетесь в оказании стимуляции и давления;
7. Не следите за чистотой и порядком на рабочем месте по окончании работы;
8. Допускаете нарушения техники безопасности, не пользуясь защитными средствами;
9. Представители Вашей профессии уходят на пенсию раньше 60 лет;
10. Вы не проявляете желания работать две смены подряд;
11. Иногда покидаете рабочее место, не закончив работы;
В дополнение к вышеизложенному, вы постоянно приходите и уходите с двумя подозрительными баулами.....

»»  read more

ეკატერინეს ვიზიტი კინოში

ბოლო რამოდენიმე წელია 3D კინოს ან მულტფილმის ნახვაზე ვოცნებობ. ბავშ[ობაში ძალიან მიყვარდა სტერეო სურათები :)
საყოველთაო აჟიოტაჟი, რაც ავატარმ აგამოიწვია და ასევე საყოველთაო მოლოდინი, ”როდის გავა ავატარი ამირანში”, საკმაოდ გულგრილს მტოვებდა ისევე, როგორც ზოგადად ფილმები. მერე ისევ ლანდიშ-ზე წავიკითხე რომ თურმა ავატარამდე მულტფილმი გადის 3დ-ში და გადავწყვიტე კინოში წასვლა ნანუკასთან ერთად. მულტფილმები მიყვარს, 3დ- მაინტერესებს.
ნანუკასთან ზოგადად ასეტი დამოკიდებულება მაქვს: ”თუ დაიმსახურებ, მაშინ.... ”. მინდა ვთქვა რომ დამსახურებით მაინცდამაინც არ დაუმსხაურებია, მაგრამ რადგან გუშინ ბოლო დღე იყო, 8 საათზე მაინც წავედით. მანამდე ეკატერინე მივიყვანე დედაჩემთან დასატოვებლად. ბუჩა სამსახურში გვიანობამდე რჩებოდა და სხვა შანსი არ იყო...
აი აქ იწყება ყველაზე საინტერესო.
დედაჩემის სახლი რატომღაც არ მოსწონს, რატომ ვერ ვხვდები. პლუს, დედაჩემს აღარ აქვს უკვე პატარა ბავშვისთვის ნერვები, მამაჩემის იმედი უფრო მქონდა, მაგრამ სულ ტყუილად...
ეკატერინემ რომ დაინახა რომ პალტოს არ ვიხდიდი, მიხვდა რომ მივდიოდი და დაიწყო ტირილი. ტირილი, ისტერიკა მუშტების მოკუმვა, თავზე ხელების დადება. მოკლედ ნახევარი საათი ამ მდგომარეობაში იყო, თან შიოდა, მარტო ჩემთან ჭამდა.
რა მექნა?
ნანუკაც პატარაა, ეტყობა იმდენად უნდოდა კინოში წასვლა, რომ საკუთარი ეგოიზმი ვერ დაძლია და წავიდეთო, მაინც იძახდა.
ბოლოს მოვკიდე ხელი და ეკატერინესთან ერთად გავეშურეთ კინოში.
სალაროსთან რა თქმა უნდა რიგი დაგვითმეს.
ზემოთ რომ ავედით კინო დაწყებული იყო, შესასვლელში რა თმქ უნდა ყველას გაუკვირდა ეკატერინეთი რომ დაგვინახეს, შეგეშინდებაო, უთხრეს, მაგრამ დავიკიდე. ”ეკატერინეს გამო ნანუკა რატომ უნდა დავჩაგრო”-თქო (ეს ფრაზა გუშინ ატოტრენინგივით მქონდა საღამოს 8-დან 10 სთ-მდე) და დარბაზში შევედით.
ეკატერინეს დასაწყისში მოეწონა, დიდი ტელევიზორი გაეჩითა უცბად. მაგრამ მერე რაღაც მომენტში ახლო კადრში რაღაცამ დაიღრიალა და აი მანდ დაგვერხა...
ნანუკას ვეუბნები, უნდა გავიდე თქო, ნანუკა მეუბნება, ვაიმე დედა მეშინია არ გახვიდეო. ამასობაში გამახსენდა რომ ეკატერინეს კივილი ნაწილობრივ იმითიც იყო გამოწვეული, რომ შიოდა და პეჩენია მივეცი. ასე გავქაჩეთ კიდევ 5 წუთი. ამასობაში პეჩენია გათავდა და ფილმშიც ახალი დიდი და ხმაურიანი კადრი გაიჩითა.
ნანუკამ თქვა, გადით, აღარ მეშინია, თუ რამეა თვალებს დავხუჭავო და გარეთ გამოვედით.
ჯერ ვათვალიერეთ პოპკორნს როგორ აკეთებდნენ.
მერე ვიარეთ ბევრი, მერე იქ მომსახურე პერსონალს სათითაოდ გაუღიმა და ყველასთან მივიდა. თავის ჭკუაზე ატარა. მღეროდა ”აააა” და თან ტუჩებს სასაცილოდ კუპსავდა, იპრანჭებოდა. ვის ახსოვდა დედა, ამდენი ხალხი დატრიალებდა თავს. ერთმა გოგომ დაამუღამა რომ ბოხი ხმა ქონდა და ”ეკატო, ეკატო”-ს ეძახდა ბოხი ხმით, მე ვიხალისე მაგაზე მაგრად.
ფოიეში ვიჯექი მაგიდასთან და ერთი სული მქონდა თავი დამედო და დამეძინა, მაგრამ იქ ერთი შვილი ერთობოდა, აქ -მეორე. აი ესაა დედობრივი გრძნობა...ოოოჰ...
საათნახევარი გაგრძელდა ჩემი ვიზიტი კინოს ფოიეში...
თვითონ ფილმზე ვერაფერს ვიტყვი, რაც ვნახე, მომეწონა. ის ეფექტიც მაგარი იყო და ძალიანაც ვისიამოვნე.

პ.ს. პრინციპში ისე მომეწონა 3დ, რომ მაგის ხათრით ავატარზეც ვაპირებ წასვლას, რის ნახვასაც არაფრის დიდებით გუშინდელ დღემდე არ ვაპირებდი :)

»»  read more

ჩემი ფილმები

საერთოდ არ მიყვარს ფილმები. არც ტელევიზორზე ვგიჟდები. აი ეხლა ბუმი როა, 2012-ის სურვილიც კი არ გამჩენია რომ წავიდე. სხვა საქმეა მულტფილმები, რომლებიც ძალიან მიყვარს, განსაკუთრებით ტომი და ჯერი, დისნეის მულტფილმები და ძველი რუსული მულტფილმები :) კიდევ ეს მულფილმი მიყვარს ძალიან არა დისნეის, Spirit– Stallion of the Cimarron. მაგრამ ამაზე სხვა დროს ვისაუბრებ :)
მაშ ასე ჩემი ფილმები :)
ანუ ფილმები, რომლებისთვისაც შემიძლია ძილი მოვიკლო.

1. The Shawshank Redemption - ფილმი, რომელშიც მთავარი გმირი უდანაშაულოდ იჯდა ციხეში, 20 წლის განმავლობაში თხრიდა იქიდან გამოსასვლელს. მომწონს იმიტომ რომ ადამიანი ნებისმიერ სიტუაციაში უნდა ინარჩუნებდეს საკუთარ ღირსების გრძნობას. ფილმი, რომელიც აჩვენბებს რომ მიუღწეველი არაფერია. მეტს არ დავწერ არაფერს, გირჩევთ ნახოთ.

2. Yip Man - ფილმი Wing Chun-ის (ჩინური საბრძოლო ხელოვნებაა) ოსტატზე. რომელიც მაქსიმალურად ცდილობს არ მოახდინოს საკუთარი უპირატესობის დემონსტრირება. სანამ არ ერჩიან, არავის ერჩის. მიყვარს მასეთი ადამიანები, რომლებთაც ყველანაირი შესაძლებლობა აქვთ, რომ სხვაზე უპირატესობა გამოაჩინოს, მაგრამ ამას არ აკეთებს სანამ არ დადგება ამის საჭიროება. ჩემი ქმარია ასეთი. მიუხედავად იმისა რომ თავისუფლად შეუძლია რამოდენიმე კაცი ერთმანეთზე დააწყოს, როცა კონფლიქტური სიტუაციები ეჩითება, ცდილობს წყნარად მოაგვაროს ყველაფერი. ვერ იტანს ბაქიბუქა და ჰაერზე მოლაპარაკე ადამიანებს. თუ რამის თავი აქვთ, ქნან თუ არადა ამ ბლატაობის მუღამს ვერ ვხვდებიო.

3. Le violon rouge (წითელი ვიოლინო) - შინაარსის მოყოლას აზრი არ აქვს. უბრალოდ მიყვარს ეს ფილმი.

4. შერეკილები - უკომენტაროდ :)

5. The Last Samurai - ეტყობა მიყვარს შინაგანად ძლიერი ადამიანები და მათზე ფილმები :)

6. ინდი - თითქოს ბანალური სიუჟეტია, მაგრამ რამდენსაც ვნახავ 4-5 დღე შთაბეჭდილებებით დავდივარ. ეს არის ფილმი საყვარელ ადამიანებზე, საკუთარ საქციელებზე და სიცოცხლეზე რომ უნდა დაფიქრდე.


7. Catch me if you can - მართალია დიკაპრიო არ მიყვარს, სამაგიეროდ ტომ ჰენკს-ზე ვაბოდებ :)
ამიტომაც მიყვარს მაგ კაცის ყველა ფილმი :)

8. The Terminal - იხ. ზემოთ ჩემი ტომ ჰენქსის სიყვარულის შესახებ :)

8. ”სემიჩკა” ფილმები : ჯულია რობერტსის რომანტიულ-კომედიური ფილმები, ”ტუტსი”, ”პრინცესას დღიურები” და ა.შ. :)

თუ კიდევ გამახსენდა რომელიმე, აუცილებლად გავავრცობ :)
გიისმენთ თქვენ :)

»»  read more

დაგვიანებული კაიფი

მრცხვენია თქმა, მაგრამ გურამ დოჩანაშვილის არაფერი წამიკითხავს აქამდე.
სახლში არ გვქონდა მაგის წიგნები ეტყობა, თორემ აუცილებლად მომხვდებოდა ხელში. ბიბლიოთეკაში არ ვიკითხავდი, სათაური დამაფრთხობდა. გუშინწინ ფორუმზე გოგოებმა დაწერეს ნაწყვეტი დოჩანაშვილისგან.
”მოდიოდა ქალი, რომელიც იყო სახელად
იისფერი...
მოჰყვებოდა კაცი, რომელსაც ერქვა
გავძეხი...
მე კი აქ ვიყავი ზედმეტი, ისევე როგორც სიტყვა
მაშასადამე...”
ძალიან მომეწონა. მომეწონა არ ქვია ამას. ინტერესიც ცუდი სიტყვაა. აი ადამიანს რომ ”შენიანად” იგრძნობ უცბად, ისე დამემართა.
მანამდე ხინკალი და ბითურობა მქონდა მოსმენილი, მაგრამ ეტყობა ხინკალი მიყვარს ძალიან და დანარჩენი ვერ აღვიქვი სათანადოდ....
დღეს გადავწყვიტე წამეკითხა.
სამსახურში ძალიან ბევრი საქმე მაქვს, მაგრამ ძალიან გაბრუებული ვარ და ვერაფერს ვაკეთებ. ფორუმზე ვპოსტავ და მაფია ვორს ვთამაშობ.
ძალიან კარგი საიტია www.lib.ge
პირველივე ნაწარმოები ”ერთი რამის სიყვარული, დაფარვა რომ სჭირდება” აღმოჩნდა. დავიწყე კითხვა დასაწისიდანვე მივხვდი რომ ლამაზად ნაწერია. თითოეული სიტყვა ყურადღებით და ”გემრიელად” რომ უნდა წაიკითხო. ვკითხულობ, ვკითხულობ და ჩემს შიგნით საიტის ჩამოტვირთვისას რომ იწერება, ის ხდება. Loading.... Loading....
ვგრძნობ როგორ ვივსები. როგორ ვხვდები რომ სისულელეა უაზროდ დახარჯო დრო ინტერნეტთამაშებში, უაზრო ჭორაობაში, როცა აქვე გვერდზე ასეთი გემრიელი, სასიამოვნო, გულიანი ნაწერია. როცა შეგიძლია რომ დროის მოკვლის მაგივრად, შეავსო დრო და შეივსო შენ. გამდიდრდე შიგნიდან, გაითბო ტვინი, გულმა შეგიღიტინოს სიხარულისგან და გაიღიმო, რომ ასეთი რაღაცეები არსებობს ცხოვრებაში.
ბოლომდე მჯეროდა რომ მიხვდებოდა გმირი რასაც შალვა ცდილობდა მისთვის დაენახებინა. გული დამწყდა რომ ვერ მიხვდა... რამდენ ასეთ ნამდვილ რაღაცას ვერ ვხვდებით ყოველ დღე და ყოველ წუთს? ცხოვრებას არასაჭირო რაღაცეებით ვავსებთ, როცა იმდენი რამეა სანახავი და მოსასწრები. ნამდვილის დეფიციტია ყველგან....

....
ამოვბეჭდე და ავკინძავ ეხლა. ნანუკას მინდა წავაკითხო. :)

ესეც ჩვენი საქართველო, რომელიც გერასიმემ ვერ შეიგრძნო. სოფელში, ჩემი სახლიდან გადაღებული სურათია.

»»  read more

ერთი კომპოზიცია

არც ცნობილები არიან, არც არაფერი.. ახლობლები არიან...
არც კი ვიცოდი თუ რამე მსგავსით იყვნენ დაკავებული...
მაგრამ რომ მოვისმინე... ჰმ... სტოპ... მერე კიდევ მოვუსმინე...
მერე კიდევ და ვაუ...
იმის მერე ”ჰისთერიქალ საით”- მაქვს ამოჩემებული და ვღიღინებ.

არადა ამას წინათ ვფიქრობდი რამდენი ხანია არ მიღიღინია თქო...
დამიბრუნდა ისევ ღიღინები და ამ სიმღერის დამსახურებაა...
სამსახურში ყურები მიკეთია და სულ მაგას ვუსმენ.

ჩემი ხასიათია მელოდიაში...
მიკვირს კიდეც

ყოჩაღ ლეკა და ნიკას, მესამეს არ ვიცნობ :)

გადმოსაწერი ლინკი.
We---BossaNova-his-n-hers.mp3

ესეც ტექსტი:
Music and harmony : nick pasuri , leka pasuri
Vocals: Natuka Nacvilishvili, Leka Pasuri, Nick Pasuri
Guitars: Nick Pasuri
Drums: Nick Pasuri
lyrics: Leka Pasuri

Lyrics For this song:


Hysterical sight
Raging river bite
i don't understand how i'm good for you

(in you eyes)

such a dreamy steam
i'm easy as it seems
and it doesn't appear to be so useful

and it doesn't appear to be working
and i'm not even ready for hoping
everytime you come close i go choking
instead, i should breathe

and it's not even clea what your into
there is no one i would wanna speak to
amazing and so much to fit to
but you only give me

Hysterical sight raging river bite
i don't want to stay misunderstood
such a bright gold sun
i'm already done
and it doesn't appear that you have that smile

and it doesn't appear this is working
and your not even ready for coping
every time i come close i keep hoping
instead i should breathe

and it's not even clear what you're up to
there is no one i keep so much up to
amazingly sad, but I've got to
keep coming for your

hysterical sight
raging river bite (repeat till the end)

»»  read more

-which watch? -six watch. -such much?

ხომ მაგარი თარგმანია?
ეს გამომიგზავნეს მეილზე ვიხალისე ძალიან.
ჩინეთში ასე თარგმნიან ინგლისურად:

»»  read more

როცა მუშაობა მეზარება

რატომღაც სულ პარასკევს ემთხვევა, რომ მუშაობის ხალისი მაინცდამაინც დიდი არ მაქვს.

ხოდა ფორუმის გარდა, ხანდახან ვცდილობ რაღაცეები ვითამაშო. დღეს ეს თამაში ამოვიჩემე და აქედან გავედი კიდევ რაღაც 2-წუთიან თამაშების საიტზე თუ რაღაც ამადაგვარი.

გავედი. ისევ რაღაცეების კეთება მიწევს, მეზარება :(

»»  read more

Christmas Game

აი გუდაურში რომ ვითამაშეთ ის თამაში როგორია:

გჭირდებათ
- ადგილი სადაც წრეზე დასხდებით ან უბრალოდ დასხდებით.
- ადგილი საჩუქრებისთვის (ცენტრში და მერე თითოეული თქვენგანის წინ)
- 2 ცალი კამათელი

რაც მეტი ადამიანი, მით უკეთესი. ყველას მოაქვს 2 საჩუქარი, ერთნაირად შეფუთული. ამ საჩუქრებიდან ერთი არის მართლა კარგი საჩუქარი, ანუ ის, რისი მიღება შენც ძალიან გაგეხარდება და მეორე, სახალისო, სასაცილო, საღადაო და ა.შ... ჩვენ შემთხვევაში იყო ლამაზად შეფუთული სოდა, ლამაზ ყუთში ჩადებული ტუალეტის ქაღალდი, ერთი ცალი ჭიკარტი ბეჭდის ყუთში ჩადებული და ა.შ. ფანტაზია სადამდეც გაგიქაჩავთ.

პირველი ეტაპი: ყველა საჩუქარი იდება ერთ ადგილზე, სასურველია სათამაშო ადგილის ცენტრში.
ყველა მონაწილე სათითაოდ აგორებს კამათელს, ვისაც დაუჯდება ექვსიანი, ის ირჩევს ნებისმიერ საჩუქარს საჩუქრების გროვიდან.

პირველი ეტაპი გრძელდება სანამ ყველა საჩუქარი არ განაწილდება. (მნიშვნელობა არა აქვს ყველას შეხვდება თუ არა საჩუქარი, შეიძლება ერთმა წაიღოს ყველა)

მეორე ეტაპი: ინიშნავთ დროს (დაახლოებით 10-15 კაცზე 15 წუთი საკმარისია)
ამ დროის განმავლობაში ისევ აგორებთ კამათელს, ოღონდ ამჯერად ვისაც ექვსიანი მოუვა, იმას უფლება აქვს აიღოს ნებისმიერი სხვისი საჩუქარი.
ანუ მეორე ეტაპი არის საჩუქრების წართმევის ეტაპი.
დროის ამოწურვისთანავე თამაში წყდება და ყველას რჩება ის საჩუქარი რაც იმ მომენტისთვის მოიპოვა.

ნუ მესამე ეტაპია საჩუქრების გახსნა და ხალისი.
აღწერით არ გამოვიდა, მაგრამ რეალში ძალიან სახალისო რაღაცაა.
ჩემი რჩევააა, მეორე ეტაპი არ გაწელოთ, ანუ მაქსიმალურად შეზღუდული დრო დაინიშნეთ.

ესეც სურათები ჩვენი თამაშიდან.

»»  read more