მე

ჩემი ცხოვრება სიტყვებით... ხანდახან სურათებითაც :)

Showing posts with label ხასიათი. Show all posts
Showing posts with label ხასიათი. Show all posts

Monday, November 24, 2014

ნოემბერი

გარეთ ძალიან ნოემბრული ნოემბერია. მოქუშული ამინდი არ არის (ყოველ შემთხვევაში არ იყო 2 საათის წინ) მაგრამ სუსხია. უკვე თითქმის დეკემბერია. ყოველ 1 დეკემბერს თავში გრუშეს ფრაზა მიტრიალებს -"ზამთარი ხომ მაინც გავა და გაზაფხული ხომ მაინც მოვა". გუშინ ნანუკას ვეუბნები არ მიყვარს შემოდგომა -თქო. სექტემბერი თითქმის ზაფხულია, ნოემბერში ცივა. სამაგიეროდ ოქტომბერი მიყვარს ძალიან. აღმოჩნდა რომ პრინციპში იყოს თავის შემოდგომა, არაფერს მიშავებს.

დღეს ტაძარში ვიყავი და იქვე, სამშობიაროს ეზოში ქალი ეზოს გვიდა და სუროები აწია რომ მათ ქვეშ გამოეგვა. წარმოვიდგინე იგივე სცენა მარტში, სხვა სიხალისით გააკეთებს იგივეს. ზოგადად, "თითქმის გაზაფხული" ბევრად უფრო პოზიტიურია, ვიდრე "თითქმის ზამთარი", მიუხედავდა ტემპერატურის იდენტურობისა.

რაღაც "გადაგორების"  ფენომენია. აი ზამთარი გადავაგორეთ, აი ზაფხული გადავაგორეთ. გარდამავალ სეზონებს არ "ვაგორებ" - თავისით გორდებიან ან იქით ან აქეთ.

ეხლა იმ მდგომარეობის გადაგორება მინდა რაც სავარაუდოდ ორშაბათიდან მექნება და რასაც უმუშევრობა ქვია.

2 თვე ვიმუშავე ერთ კერძო კომპანიაში, სადაც ეხლაც ვზივარ და ვმკითხაობ, გარეთ ჯერ კიდევ მზეა თუ უკვე ღრუბლებიც. აბსოლუტურად უფანჯრო ოთახში, თუმცა ძალიან ლამაზ ინტერიერში. არც თუ ისე შესაფერის თანამდებობაზეა და საშინელი გრაფიკით.

შაბათს მუშაობა არის კატასტროფა. საშინელება. ნუ "ოჯახის" ქალებისთვის განსაკუთრებით. არ არის საკმარისი 1 არასამუშაო დღე. ვერ ეყოფი სახლის საქმეებს, საჭმელს და ყველა ბავშვს ერთად. საკუთარ თავზე და ქმარზე აღარც ვლაპარკობ. მერე, ბავშვები რომ გაიზრდებიან, ალბათ უფრო გავქაჩავ, ეხლა მაინც მიჭირს ღამე გაღვიძებების ფონზე ისედაც გადაღლილს.

მაინც სადღაც გული მწყდება რომ მიშვებენ. მომწონს ეს გუნდი. მომწონს რასაც აკეთებენ. მომწონს ჩემი თავი როცა ვმუშაობ. თუმცა იმის მცირე ნაწილსაც ვერ ვიღებ, რასაც ჩემ თავს და ბავშვებს ვაკლებ ჩემი უდროობით.

ზოგადად უფრო სევდიანი პოსტია, ვიდრე ნეიტრალური.
ერთი სული მაქვს 2 საათი გახდეს და არტკაფეში ავიდე ესპრესოს დასალევად.


»»  read more

Tuesday, February 14, 2012

აბორტი

ჩემმა ნაცნობმა აბორტი გაიკეთა. ძალიან მინდოდა რომ არ გაეკეთებინა. მე რა, მე ვინ მეკითხება, მაგრამ რომ ვიცი რომ ცოცხალი ბავშვი კვდება, დედა კლავს, ძალიან მტკივა და მეტირება.
წინა თვეშიც გაიკეთა ერთმა გოგომ აბორტი.
მიზეზებს იგონებენ, რომ გაამართლონ...
არადა არც ოჯახური პრობლემები, არც ფინანსური, არაფერი არ არის იმხელა მნიშვნელობის რომ ადგე და ბავშვი გაწირო და მოკლა.
პატარა, უსუსური არსება, რომელსაც კლავ და არ აძლევ საშუალებას თავი დაიცვას....იცოცხლოს!

ჩემი დაქალის მეგობარი როცა კვდებოდა და აგონიაში იყო, ცოლს ეუბნებოდა, ბიჭებს მიხედე, ძალიან გთხოვო, ცოლმა უთხრა გოგოები გვყავსო, არა, მაგათზე არ გეუბნები, ბიჭებზე გეუბნები, ერთს თვალები ტკივა და ტალახში ყრიანო.
ცოლს 2 აბორტი ქონია გაკეთებული, ქმარმა არ იცოდა.

მერე იდგნენ და იძახონ, ბავშვი არ არის, ჩანასახიაო.
როდიდან ეძლევა ამ ჩანასახს სული და ხდება ცოცხალი არსება?
სანამ არ დაიბადება? არადა მუცელში ხომ ხედავ, რომ ცოცხალია და არსებობს. ის, რომ პატარაა და ვერ ხედავ, ამიტომ არ არსებობს და ცოცხალი არაა და ამიტომ უნდა მოკლა?

ძალიან დავიგრუზე!
არაფერი არ ღირს იმად, რომ საკუთარი შვილი მოკლა, პატარა უმწეო არსება!
»»  read more

Monday, November 14, 2011

მორიგი ფსიქოლოგიური ტესტი :)

ეტყობა მომეწონა რა პასუხიც მივიღე :D

Набрано баллов: 9

Сенсорно-логический интроверт (СЛИ) — Мастер (Габен)

Описание И. Вайсбанда

1. «Айсберг в океане». Упрямый, замкнутый, почти всегда одинаково холодный и загадочный. Движения спокойные, точные, исключительно экономные. Со стороны кажется, что достигнутый результат всегда больше затраченных усилий. Неброское тихое упорство при обязательном завершении всего начатого, внутренняя ответственность за дело и скромность.

2. Талантливая лень. Он не Дон Кихот — бесцельно работать не станет. Прирождённый изобретатель, но с внедрением своих идей не торопится, пока не созреют условия для максимальной отдачи. Гордится своим умением не заниматься тем, что не приносит пользы. Обожает комфорт, удобства. При совместных с кем-то действиях всё мило и ненавязчиво устраивается так, как удобно ему. В достижимой для него области пространства всё организовано идеально для работы и отдыха. Эстет, полностью доверяющий своему вкусу. Одевается очень аккуратно, со вкусом, но не вызывающе. Чувствительная кожа; «принцесса на горошине» — это про него.

3. Сдержанная эмоциональная насыщенность. Именно склонность скрывать эмоции под маской недоступности и холодности придает им тонкую отшлифованиость и даже выразительность (В. Высоций, А. Миронов, А. Челентано). Спокоен при всех обстоятельствах, но по-разному. Остаётся холодно недоступен, когда любит. Не спешит поверить в чувства своего несколько легкомысленного дуала (Гексли). Очень ревнив и недоверчив: панически боится, что его эмоции будут выставлены на посмешище. В опасных ситуациях упрямо ничего не боится, спокойно приближается к источнику опасности. Это его основной ход — идти напрямик на противника; выдерживает тот, кто сильнее. Это основная поза актера Жана Габена — упрямство, неуступчивость, внутренняя правота и бесстрашие. Чем более он одинок, тем более недоступен.

4. «Цели и методы». Если рядом нет его дуала, его можно принять за лентяя и болтуна. Много говорит, а сам ничего не делает, чего-то выжидает. Он и вправду выжидает, и в сущности это вопль о помощи. Бесцельно работать он не станет, а целей сам выдумывать не умеет. Только горячий энтузиаст Гексли владеет ключиком, запускающим в действие точный и безошибочный механизм Габена. Наградой Габену служит радость, которую он доставляет своим трудом. Об искренности желаний он судит по интонациям, которые его автоматически мобилизуют. И желание и радость лучше всех умеет проявлять Гексли, большой к тому же мастер выискивать таланты и искренне восхищаться ими. А Габен должен быть любимчиком. Уравниловки он не терпит. Купить его можно лишь искренними чувствами, выражаемыми глазами и интонациями.

Наилучший партнёр в браке, дружбе, работе — Гексли.

Ваша квадра (четвёрка типов, в обществе представителей которых отношения налаживаются лучше всего): Штирлиц, Достоевский, Гексли, Габен.

Ваша сильная черта — умение создавать удобную рабочую атмосферу, комфорт для себя и близких. Защищайте их интересы, они нуждаются в вас. Работайте — вы делаете это так обаятельно. Учитывайте расстановку сил, интересы других — вы это можете.

Развивайте умение понять самого себя и окружающих, чувствовать время, eгo течение, корни и основы вашей жизни.

Описание Е. Филатовой

1. Самое главное — это чистота и красота, гармония и баланс во всем, и самый верный путь к достижению этого — делать эстетичную, качественную продукцию, которая будет удовлетворять как потребительским, так и эстетическим запросам людей.

2. Я не приемлю ничего таинственного и загадочного, того, что нельзя увидеть, потрогать, в реальности чего нельзя быть уверенным.

3. Свои чувства я предпочитаю не афишировать, чаще всего выгляжу человеком спокойным и уравновешенным. Но иногда, правда, очень редко, бывает так, что я могу потерять контроль над собой и неожиданно взорваться.


»»  read more

Saturday, May 14, 2011

ჰა ეს?


სასომხეთში ვიყავი :)
სახმელეთო საზღვარზე პირველად მომიწია გადასვლა და ფრიად აღვფრთივანდი მანქანაში შემოჭყეტილმა კამერამ და სურათის ასე გადაღებამ. კომფორტულად გაგვატარეს ჩვენი მხრიდან (სადახლოში), იმათ მხარეს, რიგშიც კი მოგვიწია დგომა, მე მუცელი გამოვბზიკე, იქნებ გამატარონ თქო, არ ვიცი ამან გაჭრა თუ დაემთხვა, სხვა ადგილას მიმითითეს იქ მიდიო. ხოდა ასე გავძვერი სასომხეთში.
იქვე ყავა ვიყიდეთ მე და მანანამ 5 ლარად მთელი 5 ჭიქა მოგვივიდა და მგონი ხურდაც დაგვრჩა. მე ასევე 5 ლარად სომხური ბილაინის ბარათიც ვიყიდე და დეპოზიტიც შევავსე. რამდენი, ვერ გავიგე, მაგრამ 5 ლარი დაახლოებით 1000 დრაჰმა გამოვიდა. ეს იყო ჩემი ფინანსური შეხება დრაჰმებთან, მეტი მე სომხურ ფულთან საქმე არ მქონია.
ისე, მგზავრობის ძალიან მეშინია, ყოველი მგზავრობის წინ, მორალურად სიკვდილისთვის ვემზადები, თუმცა თვითონ მგზავრობის პროცესი ძალიან მიყვარს. წინასამოგზაურო პერიოდი არ მიყვარს, თორემ საკმარისია ტრანსპორტში ჩავჯდე (განსაკუთრებით თვითმფრინავში) რომ ვეშვები და მაქსიმალურ სიამოვნებას ვიღებ მგზავრობით. :) ხოდა ამ ჩემ წინასამგზავრო ნერვიულობას ის დაერთო, რომ პირველად ვტოვებდი ეკატერინეს მარტო, უჩემოდ. ძალიან გამიძნელდა. ჯერ კიდევ ”ერთად” ვართ თითქოს ფიზიკურად (5 წლამდე გრძელდება ეს ფიზიკური კავშირი დედას და შვილს შორის).
რაც შეეხება ტრენინგს, მე და მანანა ვიყავით. CBI ატარებდა და შეეხებოდა ვებ პრომოუშენს. ძალიან საინტერესო იყო. სიტუაციის შეცვლა მომიხდა, თორემ წკიპზე ვიყავი :) არ ვფიქრობდი ჭურჭელს ვინ გარეცხავს, საჭმელს რას გავაკეთებ, სახლი დასალაგებელია თუ არა.
უფრო მომენატრა ბუჩაც, ბავშვებიც.
ამაათზეც კარგად იმოქმედა ჩემმა არყოფნამ.
ერთი დღით ადრე ჩამოვედი. მეორე დილასვე, ბუჩამ თვითონ შემომთავაზა, ბავშვს მე წავიყვან ბაღშიო. ეტყობა მარტო რომ იყო და ნახა დილით რამდენი რამეა მოსასწრები და გასაკეთებლი, მიხვდა რომ ცოტა ვიტვირთები. :)

მოკლედ, კარგად ვარ.
აი ამ სასტუმროში ვიყავი. ისე, ტრეინინგი ძალიან დატვირთული იყო ინფორმაციული და გასტრონომიული თვალსაზრისით :D
»»  read more

Saturday, April 23, 2011

ახალი ტელეფონი


ბუჩამ ახალი მობილური მიყიდა გუშინ. :)
ამოუვიდა ყელში ეტყობა, მე რომ ვერ მირეკავდა და დაივერთი ირთვებოდა ისევ თავის ნომერზე.
ძალიან გამეხარდა.
თვითონ ფაქტი, რომ გამახარა და ჩემზე იზრუნა.
ტელეფონს ნელა ნელა ვითვისებ, Sony Ericsson Elm. ყველა ფუნქცია აქვს რაც კი ტელეფონში მომწონს, WI-Fi-დან დაწყებული, რადიო-ფანარით დამთავრებული. ერთადერთი ქართული ფონტები ვერ დავაყენე. იმედაი, მოვაგვარებ მაგ პრობლემასაც :)

დღეს კიდევ ერთი აღმოჩენა გააკეთა ბუჩამ - ძალიან ბედნიერი კაცი ვარო, მყავს ლამაზი ცოლიო, რომელიც არის ამავე დროს ჭკვიანიო, ეს უკვე იშვიათობააო, პლუს ცოტას ლაპარაკობს, ეს გამონაკლისი შემთხვევააო, და ბოლოს, კარგად ატარებს მანქანასო, ფაქტიურად უნიკუმი მყევხარო :D

ეკატერინეს ყურების ანთება აქვს. საერთოდ სუსტადაა, ხვალიდან ანტიბიოტიკს დავუწყებ.
აღდგომა მოდის.
ძველებური სიხარულით ვერა, მაგრამ მაინც სადღესასწაულო შეგრძნება მაქვს.
ყველას გილოცავთ :)
ქრისტე აღსდგა! :)
»»  read more

Thursday, November 11, 2010

ფსიქოლოგიური ტესტი, მომეწონა :)

აი აქ
ეს კი ჩემი შედეგები:
თქვენი ცოდნა პროფესიულ სფეროში საკმაოდ ძირფესვიანია, თანაც განუწყვეტლივ ცდილობთ ამ ცოდნის გამდიდრებას.
თქვენი აზროვნების ტიპი არის შერეული. მსგავსად მოაზროვნე ადამიანები პრობლემებთან მიმართებაში ან ინტუიციას იყენებენ, ან ლოგიკურ მიდგომას ამჯობინებენ. სტრეტეგიას სიტუაციიდან გამომდინარე ირჩევთ. კრეატიული აზროვნება თქვენთვის უცხო არ არის და ხშირადაც მიმართავთ. ძალიან არ გსიამოვნებთ საკუთარი შეცდომების აღიარება.
მეგობრობაში განსაკუთრებულად მომთხოვნი არ ხართ. მეგობარი უბრალო უნდა იყოს ურთიერთობაში და ეს ურთიერთობა დამძაბველ რიტუალად არ უნდა იქცეს.
გარშემომყოფთა მიმართ ინტერესს ამჟღავნებთ, მაგრამ არ გსურთ, რომ მეგობრული და ამხნაგური დამოკიდებულებები ტვირთად დაგაწვეთ. ცდილობთ, რომ სულში არავის ჩაუძვრეთ და არც საკუთარი ფსიქოლოგიური კომფორტის ხელყოფის საშუალებას აძლევთ ვინმეს.
როცა რთული და პრობლემური სიტუაციის წინაშე აღმოჩნდებით, მარტო არ ღებულობთ გადაწყვეტილებას, ყველაფერს კარგად მოიფიქრებთ და მერე მოქმედებთ.
სიყვარულში: თქვენი იპოვეთ თქვენი მეორე ნახევარი და ტკბებით ამ ურთიერთობით.

როგორ იქცევით, როცა პრობლემა გაქვთ: მიჩვეული ხართ პრობლემებით ნიველირებას და გულის დამშვიდებას, რომ ყველაფერი კარგადაა.
თქვენი ჩათრევა რაიმე ცუდ საქმეში ძნელია. ყოველთვის იცავთ დისტანციას. მოვლენების კურსში კი ხართ, მაგრამ უფრო შორს არასოდეს მიდიხართ.
თქვენ საკმაოდ გულმოწყალე ადამიანი ხართ და ყოველთვის მზად ხართ ყველას დასახმარებლად.
თქვენი ცხოვრება სასურველი მიმართულებით და სასურველი ტემპით მიდის... ცოტ–ცოტა ცხოვრებისეული პრობლემები კი გაქვთ, მაგრამ არის ვინმე, ვისაც რანაირი პრბლემა არ აქვს? თქვენ კმაყოფილი ხართ თქვენი ცხოვრებით.
წარსულში სერიოზული პრობლემები გქონდათ. ცდილობთ დაივიწყოთ ეს პრობლემები და არასოდეს გაიხსენოთ. სასურველი იქნებოდა, ფსიქოლოგისათის მიგემართათ.
ამ წუთში თქვენ ორიენტირებული ხართ მხოლოდ არსებულ ვითარებაზე და მასში არსებული პრობლემების გადაჭრაზე. არსებობს გარკვეული რამ, რაც არ მოგწონთ და ცდილობთ, რომ მოაგვაროთ ეს საკითხი.
ნათესავებთან მეგობრული დამოკიდებულება გაქვთ, მაგრამ ვერ იტანთ როცა ისინი სულში გიძვრებიან და არც თქვენ აკეთებთ ამას. შესაძლებელია ნათესავებისაგან მოშორებით ცხოვრობდეთ, რაც მოგწონთ და თქვენთვის ეს კომფორტულია.
ცდილობთ, არ იოცნებოთ. ცხოვრობთ იმ მოსაზრებით, რომ ოცნებები არასოდეს ხდება. ცხოვრობთ იმითი რაც არის და რაც რეალურია.
»»  read more

Friday, December 25, 2009

არაყიშვილის ქუჩის წითელლენტიანი ძაღლი

შოპენის ვალსს ვუსმენ
და ღიღინის ხასიათზე ვარ. ყველაფერს რომ ფარდის იქით უყურებ და ოდნავ რომ გკიდია და სიამოვნების ბურუსში რომ ხარ თითქოს.
ეკატოს თოჯინა ვუყიდე. პირველი თოჯინა ეკატოს ცხოვრებაში... მიხარია... აი რა ცოტაა საჭირო რომ იღიღინო და ცხოვრება ლამაზად მოგეჩვენოს და ბედნიერი იყო :)
და დაიკიდო სამსახურში პრობლემები, ვალები, დაღლა.....
ვიტყუები, არ მკიდია...
მაგრამ მაინც მკიდია... სადღაც იქით არის, ფარდის მიღმა... მე კიდევ ყურებში შოპენის ეს მუსიკა ჩამესმის, ვიღიმები და მინდა ვიღიღინო...
მიყვარს შოპენი :)

ადრე ცოტა დეპრესიის მაგვარი პერიოდი მქონდა და ფორუმზე ეს დავწერე:
--------------------------------------------------------
ცოტა ხნის წინ ქალაქმა ფერები დაკარგა..
ან მე დავკარგე ფერადი თვალები...
გავაყოლე რა..... ვიღაცას....
შენ გარეშე არ მინდა არაფრის ყურება თქო.... არ მითქვამს... მაგრამ ვიფიქრე....
მერე მივხვდი რომ მარტო თვალები არა... გულიც გამიყოლებია და მოვიწყინე...
გულს თავი მიყვა და საერთოდ .. უცბად ისე აღმოჩნდა რომ თავი და გული იქით აღმოჩნდა და სამსახური და საქმეები აქეთ.....
დავიშალე...
დავიბენი..
ისე, მძივის მარვცლებივით.... ლამაზია მაინც....
მერე...
დღეს დილით ქუჩაში შავი ძაღლი ვნახე ყელზე წიტელი ლენტით.
შავი... ქუჩის ძაღლი.... ყელზე წითელი ლენტით... მანქანის გვერდზე იდგა "სტაიანშიკივით"...
გულიანად გამეღიმა...
გული მომიტანა ცუგომ .....
თავის წითელ ლენთტთან ერთად....
ფერებთან ერთად....

ვიღიმი smile.gif smile.gif

------------------------------------

ხშირად მახსენდება ეს არაყიშვილის ქუჩის წითელლენტიანი ძაღლი :)
რა სასწაულია ცხოვრება რომ ასეთ პატარა დეტალს შეუძლია გაგაღიმოს და სითბო შემოოიტანოს, ცხოვრებას ფერი შეუცვალოს...
გეფერებით.
»»  read more

Tuesday, July 21, 2009

აღმოჩენა Wilhelm Kempff

დღეს დილით ფეისბუქზე დააგდეს ბეთჰოვენის ჩემი საყვარელი სონატის ლინკი Wilhelm Kempff-ის შესრულებით.
საერთოდ აქამდე გლენ გოულდის შესრულებით ვსმენდი ყველაზე ხშირად ბეთჰოვენს. მიუხედავად იმისა რომ გოულდის შესრულებით უფრო ახლოა ჩემთან ბეთჰოვენის მუსიკა, ეს ძალიან მომეწონა, რაღაც ახალი აღმოვაჩინე თითქოს.
საოცრად ხავერდოვნად უკრავს მაშინ, როდესაც გლენ, პირიქით, ენერგიულად, თითქოს უხეშადაც კი.
ჩემთვის ბეთჰოვენი ქარია, ენერგიული ამინდია, სიცოცხლის ძალა რომ მოაქვს. ამიტომ ვამჯობინებ მაგის შესრულებულს უპირატესობას.
თუმცა ვილჰელმის შესრულებით სიმშვიდე მოდის და ხალისი. :)
ეხლა დავსერჩე მაგის შესრულებით პათეტიკური სონატა (1-ელი ნაწილი).
http://www.youtube.com/watch?v=AHmkDviM_rI პრინციპში ნორმალურია.

შედარებისთვის დავდებ გლენ გოულდის შესრულებულსაც, http://www.youtube.com/watch?v=FL0u9QXNvEg :)

ძალიან ბანალური ვარ ალბათ, მაგრამ ძალიან მიყვარს ბეთჰოვენი, ენერგიას მაძლევს, ბახი, მაწყნარებს ხოლმე და შოპენი, ყოველთვის კარგ ხასიათზე მაყენებს. ადრე ვთქვი არ მომწონს მოცარტი თქო, და ხალხის რისხვა დავიმსახურე. ვაღიარებ რომ ძალიან კარგია, მაგრამ არ არის ”ჩემი” ისევე, როგორც ჰაიდნი.
:)

»»  read more

Monday, July 20, 2009

მელქნაოტილური



მელანქოლიურის დაწერა მინდოდა და ეს გამოვიდა.
და საერთოდ ბოლო პერიოდია ეგეთი შეცდომები ხშირად მომდის, გადავიღალე ეტყობა.
ეხლაც თუ შემეშალა, არ შევასწორებ.
ბოლო რამოდენიმე დღეა ეგეთი ვარ.
საერთოდ ფლეგმატიკი გამოვდივარ, რომ ვუყურებ: ოპტიმისტი ინტროვერტი.
აღარ მაინტერესებს რა ხდება გარშემო. პოლიტიკისკენ არარ ვიყურები (შეცდომა მომივიდა ჰა ჰა ჰა).
ბარში და საზ თავშეყრის ადგილებში როდის ვიყავი, არც მახსოვს./
წერაც მეზარება, ლოლ. მგონი სიცხის ბრალია.

გუშინ ყველა აივნის კარი გავაღე, ყველაზე დიდ კართან იატაკზე დავწექი და ვცდილობდი მესუნთქა, ხან გამომდიოდა, ხან არა. პარალელურად ერთ ამოცანას ვუკირკიტებდი და ვიჭყლეტდი ტვინს. სიესბის მაგისტრატურაზე ვფიქრობ და იქ გამომიგზავნეს ტეტსების ნიმუშები.
მოტორისტების 10% არღვეს და უწერენ ჯარიმას, 20% ვინც არღვევს არ იღებს ჯარიმას, სულ რამდენი პროცენტი არღვევსო? ნუ ჯერ ვიფიქრე 10+20 30%, მაგრამ მთლად ასე ადვილად არ იქნებოდა. კი-ში ვნახე და პასუხი იყო 12.5 %, დაახლოებით 20 წუთი მოვუნდი სწორ პასუხამდე მისვლას. სიცხის ბრალია აშკარად.... ნუ... ყოველ შემთხვევაში ვიმედოვნებ მაინც
ესეც ფლეგმატიკის აღწერა, ვიკის მიხედვით :)

”ამ ტიპის ადამიანს ახასიათებს გრძნობების სუსტი აგზნებადობა. ეს არის მშვიდი, გულგრილი ადამიანი, რომლისათვისაც უცხოა აფექტები. ფლეგმატურ ადამიანში გრძნობების გამოწვევა ძნელია. გრძნობები აღმოცენდება ნელა, გვიან და არც აღწევს აფექტის ინტენსივობას. თუმცა, სანგვინიკის საწინააღმდეგოდ, ფლეგმატიკის გრძნობები მტკიცე და ღრმაა — დიდხანს არ გადაივლის და ხშირად, დროის განმავლობაში სულ უფრო ღვივდება და ძლიერდება. მისთვის უცხოა სანგვინიკისათვის დამახასიათებელი გრძნობათა ხშირი ცვალებადობა და სწრაფწარმავლობა. თუმცა გრძნობების შინაარსის მხრივ, ეს ორი ტემპერამენტი უახლოვდება ერთმანეთს; ორივესთვის უფრო დამახასიათებელია დადებითი გრძნობებისადმი მიდრეკილება. ფლეგმატიკი ადამიანშიც და ცხოვრებაშიც უფრო დადებითს აქცევს ყურადღებას, ვიდრე უარყოფითს. ფლეგმატიკი ოპტიმიზმით სავსე ადამიანია. ამ ტიპის ადამიანის წონასწორობიდან გამოყვანა ძნელია, იგი აუღელვებელია. მას აუჩქარებელი, მოფიქრებული და არა იმპულსური მოქმედება ახასიათებს. მოძრაობები ჩვეულებრივ დინჯი და აუჩქარებელი აქვს. მიმიკა და ჟესტები — შეკავებული. ფლეგმატიკს არ უყვარს თავისი გრძნობების გამომჟღავნება, ამიტომ გარეგნულად იგი მაშინაც კი ცივისა და გულგრილი ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებს, როდესაც ძლიერ გრძნობას განიცდის.”
»»  read more

Friday, June 5, 2009

პური შეშაზე

დღეს დილით როგორც ყოველთვის ადრე ავდექი...
ნანუკას ოთახში აივნის კარი გავაღე და ზუსტად ის შეგრძნება დამეუფლა, ჭიორაში რომ ვარ ხოლმე.. სიწყნარე, მზიანი დილა... და შეშის სუნი... ჩამოსასვლელთან პურის საცხობია, ხოდა იმის მილიდან ამოდიოდა ბოლი. (მომენატრა სოფელი...სოფლის ვიდეოსაც დავდებ, როცა ვიპოვი)

ვა, ესე იგი მართლა შეშაზე აცხობენ თქო... ხოდა შესვენებაზე ფეხით ავედი სახლში, 60 თეთრად ვიყიდე პური და მართლა ძალიან გემრიელი გამოდგა...
ერთი თვეა რაც ვმუშაობთო, მანამდე ვინც იყო ის გაზზე აცხობდაო...
რა ვიცი, მე კი ვიყიდი აწი მაგათთან პურს მაგრამ, იქნებ არ დაიხურონ... რაღაც პატიოსანი ბიჭები ჩანან...


p.s. წამლად ერთი თონის პურის სურათი ვერ ვიპოვე ნეტში :(
»»  read more

Wednesday, June 3, 2009

ერთი კომპოზიცია

არც ცნობილები არიან, არც არაფერი.. ახლობლები არიან...
არც კი ვიცოდი თუ რამე მსგავსით იყვნენ დაკავებული...
მაგრამ რომ მოვისმინე... ჰმ... სტოპ... მერე კიდევ მოვუსმინე...
მერე კიდევ და ვაუ...
იმის მერე ”ჰისთერიქალ საით”- მაქვს ამოჩემებული და ვღიღინებ.

არადა ამას წინათ ვფიქრობდი რამდენი ხანია არ მიღიღინია თქო...
დამიბრუნდა ისევ ღიღინები და ამ სიმღერის დამსახურებაა...
სამსახურში ყურები მიკეთია და სულ მაგას ვუსმენ.

ჩემი ხასიათია მელოდიაში...
მიკვირს კიდეც

ყოჩაღ ლეკა და ნიკას, მესამეს არ ვიცნობ :)

გადმოსაწერი ლინკი.
We---BossaNova-his-n-hers.mp3

ესეც ტექსტი:
Music and harmony : nick pasuri , leka pasuri
Vocals: Natuka Nacvilishvili, Leka Pasuri, Nick Pasuri
Guitars: Nick Pasuri
Drums: Nick Pasuri
lyrics: Leka Pasuri

Lyrics For this song:


Hysterical sight
Raging river bite
i don't understand how i'm good for you

(in you eyes)

such a dreamy steam
i'm easy as it seems
and it doesn't appear to be so useful

and it doesn't appear to be working
and i'm not even ready for hoping
everytime you come close i go choking
instead, i should breathe

and it's not even clea what your into
there is no one i would wanna speak to
amazing and so much to fit to
but you only give me

Hysterical sight raging river bite
i don't want to stay misunderstood
such a bright gold sun
i'm already done
and it doesn't appear that you have that smile

and it doesn't appear this is working
and your not even ready for coping
every time i come close i keep hoping
instead i should breathe

and it's not even clear what you're up to
there is no one i keep so much up to
amazingly sad, but I've got to
keep coming for your

hysterical sight
raging river bite (repeat till the end)
»»  read more

Wednesday, May 13, 2009

დამახინჯებული საზოგადოება

ბავშვი გადაუგდიათ თურმე კიდევ :(
დავმახინჯდით :(
”არასასურველი” ბავშვი :(
არ მინდა განვიკითხო...
არავინ არის უარესი, მაგრამ ძალიან ძნელია....

თუმცა რით გასნხვავდება აბორტით მოკლული ბავშვი ასე მოკლული ბავშვისგან?

ალბათ არაფრით...

მაგრამ რომ ვიხსენებ იმ მომენტს როცა ეკატო გაჩნდა და გულზე დამიწვინეს, როგორი შეშინებული სახე ქონდა, უსუსური... და ასეთი ბავშვი აიღო და ნაგავში ჩააგდო... უგულობააა :(

ისევ იქ ვბრუნდები რომ აბორტით მოკლული ბავშვიც ხომ ცოდოა? :(
იმას ვერ ვხედავთ და არ ვშფოთდებით?
ღვთის წინაშე ხომ ერთიც და მეორეც მშობლების ძალადობით მოკლული უნათლავები არიან? :(

მხეცები ვართ...
საზოგადოებრივი აზრის გამო შეიძლება მკვლელობის ჩადენა?
ან უსახსრობის გამო?
ან ვინმეს სიძულვილის და სამაგიეროს გადახდის გამო?

ვერ განვიკითხავ, უფრო სწორედ საკუთარ თავსაც განვიკითხავ როცა ამაზე ვსაუბრობ...

ძალიან მტკივა...
ბავშვები მტკივა ვინც ასე მოკლეს... მოვკალით...
რატომ ხდება განცდა ასე ფიზიკურად მტკივნეული?
ეს ის შემთხვევაა, როცა გრძნობა შენზე მეტია და არ ეტევა...
ის შემთხვევაა, როცა ცრემლებითაც ვერ გადმოდის გარეთ ის, რასაც გრძნობ...
»»  read more

Wednesday, December 10, 2008

უცნაურად ვარ

დილით გვიან გამეღვიძა, მერე ნანუკას გადავუწექი და გვიან ავდექით ორივე, ხოდა სკოლაში წასვლამდე ფართხაფურთხით გავაკეთე გერკულესი ჩემთვის წყლიანი, ნანუკასთვის რძიანი... მერე ფეხით წავედით გაჩერებამდე, სადაც ტაქსები დგანან. ფეხით რომ მოვდიოდი, გერმანია გამახსენდა რატომღაც. იქაც დილაობით ასეთი ტემპერატურა იყო და სამსახურამდე ფეხით მივდიოდი 5 წუთის გზა იყო, იგივე კურტკა მეცვა, ტემპიც იგივე იყო... ვინანე, რატომ მალე არ გამოვედით და სკოლამდე ასე ფეხით ვივლიდით თქო.
ტაქსმა 4 ლარიო, მიუხედავად იმისა, რომ ვაჭრობა არ მიყვარს, 3 ლარი მეთქი ვუთხარი. წარმოდგენისთვის - საუბარია ვერის სასაფლაოდან ატენის კუთხემდე ჩასვლა. პრობკები იქნებაო, მეთქი, დამიჯერე და იმ გზით წავიდეთ რომელსაც გეტყვი და არ იქნება მეთქი...
ნანუკა მივაცილე სკოლაში და მერე ავტობუსის გაჩერებისკენ გავემართე მე-5 კორპუსთან, ეგრევე მოვიდა ავტობუსი, მგონი 102 ნომერი. თავისუფლებაზე მივდივარო, მითხრა მძღოლმა და დავჯექი.
საერთოდ ბავშვობიდან მიყვარს საზოგადოებრივი ტრანსპორტი, ტროლეიბუსი ჩემი საყვარელი ტრანსპორტი იყო მთელი ბავშვობა და ახალგაზრდობა. ეხლა კიდევ ეგზოტიკასავითაა, თუ მომიწი ავტობუსში ჩაჯდომა, ხოდა ფანტასტიურად ვიგრძენი თავი. (დილით ფეხით გამოსვლა, მერე ნანუკასთან ჭორაობა გზაში, მერე ავტობუსი... მოკლედ ბედნიერი დილა გამითენდა)
დილით ლოცვა ვერ მოვასწარი, იმიტომ რომ გვიან ავდექი...
ხოდა, ვიჯექი და ჩემთვის ვლოცულობდი.
მერე პირველ სკოლასთან ჩამოვედი გაჩერებაზე, მზესუმზირა ვიყიდე მიწისქვეშიდან რომ გამოვდიოდი, გამყიდველმა მითხრა ბიჭის მუცელი გაქვსო, მეთქი გოგოს მეუბნებიან თქო.
ქაშუეთში შევედი, ჯერ პირველ სართულზე, აღდგომის ხატს ვემთხვიე ანალოღიაზე და რომ გამოვდიოდი, ისევ მივბრუნდი, იქვე წმინდა ნინოს ხატი დავინახე, ვიგრძენი რომ მაგ ხატის გულისთვის შევედი და დავბრუნდი, ვემთხვიე, შემეწიე თქო, ვთხოვე...
მერე ზემოთ ავედი, ზუსტად იმ მომენტში სახარება დაიწყო, სახარებასაც მოვუსმინე და გამოვედი.
სამებაშიც მინდოდა შესვლა, მაგრამ სამსახურის კარებთან ახალი თანამშრომელი იდგა, რომელსაც ჯერ არ აქვს არც სადარბაზოს, არც ზედა კარებების გასაღები და პირდაპირ ოფისში ამოვედი.
ეხლა ვჭამ მზესუმზირას, ვათვალიერებ ფორუმს, ვწერ აქ პოსტს, მოკლედ ყველაფერს ვაკეთებ მუშაობის გარდა... შემეტყო რომ ტომი წვაიდა დღეს დილით, ლოლ.
ეხლა მზესუმზირას მოვრჩები, ყავას დავლევ და მერე ვიმუშავებ...
ლოლ, მზესუმზირაზე სულ ის მახსენდება, ბავშვობაში ვიღაცისგან მოვისმინე, მზესუმზირა ქალივითაა, სანამ არ გაათავებ არ შეეშვებიო, ხოდა ეს გავიმეორე სახლში საყოველთაო მზესუმზირის ჭამის დროს... მახსოვს დედაჩემის რეაქცია არადა რა იცოდნენ რომ ”გათავებაში” დაღლა ვიგულისხმე, მაშინ სად ვიცოდი მასეთები
P.S ფაქტიურად პირველი დღეა უმანქანოდ... სანამ არ გავაჩენ, მგონი აღარ დავჯდები
»»  read more

Friday, September 19, 2008

პარასკევი

ხანადახან მჭირს ხოლმე ეგეთი ხასიათები: ტუკ ტუკ, წკაპ წკაპ, პიკ-პიკ...

ერთი სული მაქვს როდის ჩამთავრდება სამუშაო დღე რომ სახლში წავიდე. რაღაც ძააალიან არა სამუშაო განწყობა მაქვს, პრინციპში არც არაფრის განწყობა არ მაქვს. დავწვებოდი და ტელევიზორს ვუყურებდი ან წიგნს წავიკითხავდი...

მერე დავიძინებდი...
მერე ავდგებოდი შევჭამდი, ნანუკას გამოვიყვანდი, ისევ დავისვენებდი...
მოკლედ სიზარმაცის ტიპიური ნიმუში ვარ დღეს.

პრინციპში სამსახურში რაღაცეები გავაკეთე, რაზეც დიდი ხანი ვითრევდი ფეხს. არაა ეიჩარი ჩემი სტიქია და ვარიდებდი თავს მაქსიმალურად. მაგრამ არაო, ისაო, ესაო, შენი დიდი ხათრი გვაქვს, მაგრამ არაო... ხოდა კონტრაქტები მოვაწესრიგე... პარასკევია რააა. იხ.ზემოთ სურათი.

წიკი დამეწყო ყველაფრის მოწესრიგების. ესეც ნერვოზია მგონი. ან პირიქით, აქამდეც უნდა მქონოდა ეს ჩვევა და ვერ ვქენი. მოკლედ ასე თუ ისე, ყველაფერს ვაფაილებს, ვაწესრიგებ და მე თვითონ მსიამოვნებს.

2 დღეა მუცლეი პატარა მეჩვენება, შანსი არაა, არ დაპატარავდებოდა ბაია, ეტყობა მდებარობა შეიცვალა ცოტა, მაგრამ თავდაყირა ჯერ მაინც არ დგას. მანერვიულებს რააა.
რაღაც ნახევარკილოინი ღინტი ზის და თავის ნებაზე მათამაშებს: უნდა ვჭამო, უნდა დავლიო წამალი, უნდა წამოვწვე. თან თუ არ მოწონს რა პოზაშიც ვზივარ ან ვწევარ, კაკუნს იწყებს - აი ზუსტად ისე, მე რომ დავწერე, ტუკ ტუკ... მერე ერთი-ორს მეც დავუკაკუნებ და ვთამაშობთ ასე. ნანუკა ნერვიულობს, ნუ აბრაზებო. ძალიან განიცდის და ნერვიულობს პატარა რომ კარგად იყოს. შემოვევლე :)

მოკლედ დღეს მეზარება მუშაობა და პა ბალშომუ, არა მარტო მუშაობა...
გავედი. მშვიდობით მენახე :)
»»  read more

Sunday, September 14, 2008

ინდიქტიონი

დღეს ეკლესიური ახალი წელია, უფრო მეტიც, ინდიქტიონი ნიშნავს რომ ამ დღეს დაამთავრა უფალმა სამყაროს შექმნა...
ძალიან მაგარია.

გილოცავთ!!!
მეც ვულოცავ ჩემ თავს.

მაგრამ რაღაც სევდიანად ვარ. სევდიანად ან დაღლილი.. დავიღალე ცოტა, დღეს ქეთას დაბაბდების დღე იყო. მერე სტუმრები გვყავდნენ სახლში, სუფრა და ამბები... ჭურჭელი გავრეცხე, მივალაგე და ეხალ აქ ვზივარ და ვგრძნობ რომ აბსოლუტურად არაფრის თავი არ მაქვს. მაცივარში გაყინული წყალი მაქვს და მეზარება ადგომა.

ხვალ ნანუკა სკოლაში მიდის, ფორმაში უნდა ვიყო. არადა დავიღალე ძალიან... პრინციპში უარს არ ვიტყოდი 2-3 დღე სადმე წასვლაზე, სასტუმროში, მარტო ან ბუჩასთან ერთად. უბრალოდ რომ დამესვენა სხვანაირად.

მე კიდევ ზურგზე ბინა მაწევს. არა, მადლობა ღმერთს, რომ ბინა და ჭერი მაქვს, თორემ ლტოლვილებზე რომ ვფიქრობ, ლამისაა გული გამეგლიჯოს - აწყობ ცხოვრებას, სახლს, კარს და შეიძლება ერთ დღესაც ეს ყველაფერი ფაფუ და გაქრეს :(

ხოდა, რას ვამბობდი... მუდმივ რეჟიმში მაქვს ჩართული ”ბინაში რა გავაკეთო”. გადავწყვიტე რომ დუშ კაბინა უნდა დავამანოტაჟო ხვალ ალბათ ვერა, ზეგ (ზეგა!!! ლოლ). დანარჩენი ხელფასზე...ვცხოვრობ ხელფასიდან ხელფასამდე :) მადლობა ღმერთს იმისთვის რომ ხელფასი მაქვს, თორემ ბევრია ჩემზე ჭკვიანი და ჩემზე ცოტა შემოსავალი აქვს.

ცოტა დაგრუზული ვარ... ხანდახან შემომიტევს ხოლმე მარტოხელა ცხოვრების ნოსტალგია... არავიზე არ ვეჭვიანობდი მაინც...
ამ ორსულობაში კიდევ საშინლად ეჭვიანი გავხდი... ტეხავს :(

წავედი დავიძინე...
ან მზესუმზირას მოვხალავ და გრაფ მონტე კრისტოს ვუყურებ...


kiss and hugs
with love

Khatia
»»  read more
Related Posts with Thumbnails